ضرورت استرداد تروریستها از اقلیم کردستان عراق گروهکهای تروریستی که با ناامنسازی، سرمایهگذاران را فراری دادند و عامل اصلی عقبماندگی برخی نواحی کُردنشین بودند، امروز با اعلان قرمز اینترپل و درخواست رسمی استرداد از اقلیم کردستان عراق مواجه شدهاند. پیرو مطالبه چند دهساله ملت ایران به خصوص مردمان ساکن استانهای غربی کشور که مورد هجوم و آسیب از سوی گروههای تروریستی قرار گرفتهاند بالاخره احکام قضایی و اعلان قرمز اینترپل برای برخی از سران واعضای گروهکهای تروریستی صادر شده است. گروههای
آیا ۳۰ خرداد 1360 واقعاً تغییر فاز بود؟! در اسناد برجای مانده از گروهک تروریستی منافقین (سازمان مجاهدین خلق)، «صدای سردار» عنوانی است که بر سخنرانی صوتی موسی خیابانی، از سرکردگان ارشد این گروهک، اطلاق میشود. این متن که در اسفند ۱۳۶۴ منتشر شده، نه فقط یک تحلیل تاریخی، بلکه سندی است که از درون روایتگر چگونگی گذار از مبارزه سیاسی به رویارویی مسلحانه در سال ۱۳۶۰ است. خیابانی در این سخنرانی طولانی، با نگاهی به گذشته، تلاش میکند تا نشان دهد که «خط مبارزه مسلحانه»، واکنشی لحظهای به وقایع ۳۰
عمليات چلچراغ؛ روایت خیانت منافقین وسند ننگین در دادگاه ملت بیست و هشتم خرداد، برای ملت ایران تنها یک تاریخ در تقویم نیست؛ سالروز یکی از تلخترین خیانتهای تاریخ معاصر است. روزی که گروهک تروریستی منافقین(سازمان مجاهدین خلق)، با نام فریبنده «ارتش آزادیبخش ملی»، در اوج جنگ تحمیلی و با پشت گرمی کامل دیکتاتور بعثی عراق، به شهر مرزی مهران یورش بردند. این یورش نمایشی آشکار از ذوب شدن کامل استراتژی مسعود رجوی در ارتش صدام و تبدیل شدن به مزدوری مطیع برای همسو شدن با دشمنان این مرز و بوم بود. اکنون و در جریان دادگاه رسیدگی به اتهامات این گروهک، پرده
افشای چهره وحشیانه یک گروهک تروریستی در پاریس بیست و هفتم خرداد ماه ۱۳۸۲، برابر با ۱۷ ژوئن ۲۰۰۳، یکی از تلخترین اما افشاگرانهترین روزهای تاریخ معاصر برای منافقین(سازمان مجاهدین خلق) رقم خورد. در آن روز، پلیس ضدتروریست فرانسه با عملیاتی غافلگیرانه و هماهنگ، به ۱۳ پایگاه اصلی منافقین در حومه پاریس یورش برد و مریم رجوی، همسر و همطراز مسعود رجوی، را به همراه ۱۶۵ تن از کادرهای ارشد و نظامی این گروه بازداشت کرد. این عملیات، که پرده از جنایتهای پنهان یک فرقه تروریستی برداشت، نه تنها نقشههای شوم آنان را نقش بر آب کرد، بلکه
کالبدشکافی قدرت اطلاعاتی ایران در نبرد با گروهکهای تروریستی پیروزی انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۳۵۷، نهتنها نقطه عطفی در تاریخ سیاسی کشور بود، بلکه نظام نوپای جمهوری اسلامی را در برابر طیف گستردهای از تهدیدات امنیتی و اطلاعاتی قرار داد. به گزارش هابیلیان، روزنامه آگاه نوشت: گروهکهای معاند، از جمله سازمان مجاهدین خلق و جریانهای چپگرا، که به دلایل ایدئولوژیک یا در راستای تامین منافع سیاسی، خود را در تقابل با آرمانهای انقلاب میدیدند، به عملیاتهای مسلحانه، اقدامات خرابکارانه و پروژههای نفوذ عمیق در ارکان سیاسی، نظامی و فکری نظام
تروریسم دولتی رژیم صهیونیستی در برابر حقوق بینالملل امروز ۲۳ خرداد نخستین سالگرد یکی از تاریکترین موارد نقض حقوق بینالملل در تاریخ معاصر منطقه است؛ حمله نظامی رژیم اسرائیل که در ادبیات سیاسی به جنگ 12 روزه مشهور شد. آنچه این رویداد را از بسیاری از اقدامات نظامی متمایز میکند، نه صرفا تعداد قربانیان - بیش از هزار ایرانی - بلکه ماهیت هدفگیری، مکان حملات و ترکیب جمعیتی کشتهشدگان است. در این تجاوز غیرقانونی، شماری از شخصیتهای نظامی و دانشمندان کشورمان، نه در میادین نبرد و نه در تأسیسات نظامی دور از سکونت گاهها، بلکه درون منازل مسکونی
کودکان، خشونت و پیامدهای روانی؛ مورد «نوار غزه» وقتی از کودکان و حقوقشان سخن میگوییم، به سرعت درمییابیم که کنوانسیونها و قوانین بینالمللی بیشماری برای حمایت از آنان در تمامی جنبههای زندگی تدوین شده است. با این حال، پرسش تکاندهندهای باقی میماند: چرا این قوانین دقیقاً در زمانی که جان کودکان در بالاترین حد خطر قرار دارد، به نظر ناپدید میشوند؟ برای مثال، کودکان نوار غزه را در نظر بگیرید کودکانی که در چنگال موجودیت تروریستی حاکم بر منطقه، هرگونه ستمی را متحمل میشوند، بدون آنکه مرجع
سیاستمداران ایتالیایی همچنان به ارتباط مشکوک خود با «ارتش خصوصی صدام» ادامه می دهند! نام کارلو چیچولی در گزارش های منتشر شده عمومی توسط سازمان تروریستی مجاهدین خلق(منافقین) برای نخستین بار در 8 دی 1388 به چشم می خورد. چیچولی به عنوان رئیس « کمیته ایتالیایی پارلمانترها و شهروندان برای ایران آزاد» که از گروه های لابی تأسیس شده با حمایت منافقین است با صدور اطلاعیه ای ضمن حمله به حکومت ایران، و ضمن تکرار ادعاها و ادبیات منافقین، تهران را به سرکوب تظاهرکنندگان متهم کرد. چیچولی دقیقا دو ماه بعد، در جلسه استماع نشست های مشترک کمیسیون های
تروریسم در پاکستان؛ تأثیرات مستقیم و غیرمستقیم بر زنان و کودکان به نظر من، تروریسم به استفاده حساب شده از خشونت، ترس و ارعاب توسط بازیگران دولتی یا غیردولتی برای تحت تأثیر قرار دادن دولتها یا جمعیتها، با اهداف سیاسی، ایدئولوژیک یا مذهبی اشاره دارد. این پدیده عمداً غیرنظامیان را هدف میگیرد تا تأثیرات روانی، اجتماعی یا سیاسی خود را تشدید کند. تأثیر تروریسم بر زنان و کودکان بسیار قابل توجه است. اگرچه تروریسم جوامع را در سطوح مختلف تحت تأثیر قرار میدهد، اما شدیدترین و ماندگارترین پیامدهای آن متوجه زنان و کودکان
فصل خونین خیانت؛ بررسی ابعاد انتقال منافقین از پاریس به دامان دیکتاتور ۱۷ خرداد 1365، فرودگاهی در حومه پاریس شاهد برخاستن هواپیمایی بود که یکی از خونین ترین و خائنانه ترین فصل های تاریخ معاصر ایران را رقم زد. مسعود رجوی سرکرده گروه تروریستی مجاهدین خلق یا به تعبیر رایج، منافقین، در حالی فرانسه را به مقصد عراق ترک کرد که این جابجایی در ادبیات این گروه، پرواز تاریخساز نام گرفت، اما در واقعیت، آغازی بر دگردیسی نهایی یک گروه مدعی مبارزه به فرقه ای مزدور در خدمت دشمن متجاوز بود. برای درک چرایی این انتقال، باید ابعاد این موضوع را مورد بررسی قرار
ترور چگونه مغز کودک را به کارخانه تولید ترس تبدیل میکند؟ وقتی از کودکان قربانی ترور سخن میگوییم، نخستین پرسشی که به ذهن میرسد این است: آن رویداد هولناک، دقیقاً در درون مغز یک کودک چه تغییری ایجاد میکند که گاه سالها و حتی دههها پس از حادثه، او را در چنگال ترس و اضطراب نگه میدارد؟ در پاسخ به این پرسش، باید اقرار کرد مطالعات اختصاصی روی پدیده ترور در ایران بسیار محدود است. اما میتوان از دانش عمومی روانشناسی و عصبشناسی درباره تروما بهره گرفت؛ زیرا ترور در نهایت شکلی از خشونت شدید است که به عوارض عمیقی از جمله اختلال استرس پس از سانحه
بررسی شکست جامعه بینالمللی در حمایت از کودکان بررسی شکست جامعه بینالمللی در حمایت از کودکان (با مطالعه موردیِ کودکان غزه بهعنوان قربانیان خشونت رژیم صهیونیستی) گفته شده است که نسلکشی کنونی در غزه، پُر بازتابترین نسلکشیِ تاریخ است. این البته بهواسطه شبکههای اجتماعی است؛ جایی که هر فردی با یک تلفن و اتصال اینترنت میتواند ظرف چند ثانیه اطلاعات را به سراسر جهان مخابره کند. و با وجود «توهم آتشبس»، نسلکشی تا امروز ادامه دارد. برآوردهای رسمی فلسطین نشان میدهد که در دو سال نسلکشی، حدود ۷۰
از ترورهای کور و سازمانیافته تا قربانیان حملات موشکی رژیم صهیونیستی از بدو پیروزی انقلاب اسلامی در ایران در سال 1357، گروه های تروریستی و مسلح مختلف در نقاط مختلف کشور دست به اقدامات خشونت آمیز مسلحانه زدند که نتیجه آن شهادت 23000 شهروند ایرانی بود. از این تعداد، کودکان زیر 12 سال حدود 500 نفر از این تعداد را در بر می گیرند. اگر بنا باشد براساس برخی تعاریف، کودکان را افراد زیر 18 سال بدانیم این تعداد به حدود 2000 نفر افزایش پیدا می کند. این عدد برای هر کشور و جامعه ای عدد بسیار بزرگ و دردناکی است. با هرمعیاری که در
کودکان و نوجوانان قربانی خشونت سازمانیافته؛ از ترور تا تهاجم در جهان معاصر، کودکان و نوجوانان بیش از هر زمان دیگری در معرض خشونتی قرار گرفتهاند که نه تصادفی و فردی، بلکه سازمانیافته، هدفمند و ساختاری است. از عملیاتهای تروریستی و حملات کور علیه مردم عادی گرفته تا جنگ، تهاجم نظامی و اشغال، همواره این کودکاناند که بیپناهترین قربانیان صحنه خشونت میشوند. آنان نه در میدان تصمیمگیری سیاسی حضور دارند و نه در شکلگیری جنگها و نزاعها نقشی ایفا میکنند، اما نخستین کسانیاند که امنیت، خانه، خانواده، آرامش روان و گاه جان خود را از دست
تروریسم ساخته استکبار در برابر مقاومت اسلامی به یقین انقلاب اسلامی، تحولی بنیادین بر مناسبات حاکم بر جهان در قرن بیستم بود. جهانی که در پی سدهها، حکمرانی مکاتب فکری مادی شکل گرفته بود، با انقلابی روبرو شد که نگاهی جدید به زندگی و دنیا داشت. از همین رو بود که از ابتدا موضع خود را در برابر قدرتهای جهان روشن کرد و وابسته نبودن خود را به قطبهای حاکم بر جهان فریاد زد. آنچه که در پی قرنها سلطه نظامهای استکباری به وجود آمده بود، استثمار فکری عموم مردم دنیا بود که دوگانه سلطهگر و سلطهپذیر به باوری عمومی بدل شده بود و آن را واقعیتی
