نهمین بهار از شهادت شهید محمدرضا یعقوبی کیاسه در حالی سپری میشود که پیکر مطهر این مدافع حرم، دو سال پیش (در سال ۱۴۰۲) پس از هفت سال چشمانتظاری، از سوریه به آغوش وطن بازگشت. امروز در سال ۱۴۰۴، یاد و نام این وکیل شهید، همچنان چراغ راه حقطلبان و عدالتخواهان است.
محمدرضا یعقوبی کیاسه، فرزند یوسف، در دوم خرداد سال ۱۳۴۲ در منطقه رحیمآباد لنگرود در استان گیلان متولد شد. نوجوان بود که آتش جنگ تحمیلی شعله کشید و او بیدرنگ راهی جبهههای حق علیه باطل شد. در آن سالها، همرزم و همراه شهیدان نامداری چون کاوه و حسین املاکی بود و در این راه به مقام جانبازی نائل آمد.
پس از پایان دفاع مقدس، مسیر زندگی او چندبعدی شد. از یک سو در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به فعالیت ادامه داد و از سوی دیگر، با پشتکار مثالزدنی در رشته حقوق تحصیل کرد و به درجه وکالت پایه یک دادگستری رسید. او در حرفه خود موفق و از نظر مالی متمول بود، اما هیچگاه نگذاشت دنیا، او را از آرمانهایش دور کند.
سال ۱۳۹۴ و ۱۳۹۵، اوج جنایتهای گروه تکفیری داعش در سوریه بود. هتک حرمت اماکن متبرکه و مظلومیت شیعیان، محمدرضا یعقوبی را از زندگی مرفه و حرفه وکالت جدا کرد و دوباره به میدان جنگ کشاند. او راهی حلب شد تا از حریم اهل بیت (ع) دفاع کند.
شب نوزدهم رمضان سال ۱۳۹۵، مصادف با سالروز ضربت خوردن مولای متقیان حضرت علی (ع)، در منطقه حلب سوریه، بر اثر اصابت گلوله عناصر داعش به شهادت رسید. شهادتش در شب قدر، سبب شد تا به «شهید لیلهالقدر» ملقب شود.
بازگشت پس از هفت سال؛ تشییع در دو نوبت
پس از شهادت، پیکر مطهر این شهید والامقام در منطقه باقی ماند و دسترسی به آن ممکن نشد. او در شمار شهدای مفقودالاثر قرار گرفت و در زادگاهش لنگرود، مراسم تشییع و مزار نمادین برایش برگزار شد تا یادش برای همیشه زنده بماند.
سرانجام در سال ۱۴۰۲، گروههای تفحص شهدا موفق به شناسایی و کشف پیکر این مدافع حرم شدند و پس از هفت سال، پیکرش به ایران بازگشت. بدین ترتیب، استان گیلان و شهر لنگرود، پس از سالها انتظار، میزبان پیکر مطهر فرزند رشید خود شد.
از این شهید والامقام دو فرزند پسر به یادگار مانده است. زندگی پرفراز و نشیب او، دستمایه ساخت فیلم مستندی با عنوان «بینشان» شد. امروز در رمضان سال ۱۴۰۴، نهمین سالگرد شهادت و دومین سالگرد بازگشت پیکر این شهید بزرگوار، بار دیگر فرصتی است برای مرور زندگی مردی که وکالت دادگستری را با شرف و غیرت دینی گره زد و ثابت کرد موفقیت دنیوی هیچ گاه با جهاد فیسبیلالله منافات ندارد.
