تاریخنگار گلستانی گفت: سازمان مجاهدین خلق که بعد از پیروزی انقلاب اسلامی به سازمان منافقین معروف شدند در اواسط دهه چهل در تهران تاسیس شد و مدتی بعد در شهر گرگان ریشه دوانید و افرادی را مجذوب خود کرد.
به گزارش پایگاه خبریتحلیلی هابیلیان، غلامرضا خارکوهی در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی «گلستان ما» با اشاره به اینکه جنایات منافقین خدمت به دشمنان ایران بود، اظهار کرد: تعدادی از گرگانیها در اوایل دهه پنجاه به جرم همکاری با منافقین توسط ساواک رژیم پهلوی دستگیر و زندانی شدند و سالها در زندان باقی ماندند.
این تاریخنگار افزود: گروهک منافقین در آخرین روزهای مانده به سقوط شاه بر فعالیت تبلیغاتی خود افزود و تا ۳۰ خرداد سال ۶۰، با ترفندهای مختلف از جمله اختلاط دختران و پسران جوان و نوجوان، عده زیادی را جذب و شستشوی مغزی داد.
وی اضافه کرد: این گروهک در اوایل پیروزی انقلاب خواستار انحلال ارتش بود و در عوض اقدام به تاسیس گروهی شِبه نظامی به نام میلیشیا نمود و اعضای خود را ضمن آموزش نظامی به عضویت ملیشیا در میآورد و به اصطلاح ارتش خلقی ساخت.
به گفته این پژوهشگر تاریخ که خود شاهد بسیاری از حوادث بوده، در تابستان سال ۶۰ گروهک منافقین اعضای شاخه نظامی خود یعنی میلیشیا را فراخواند و با تشکیل تیمهای ترور اقدام به عملیاتهای مختلف تروریستی در شهر گرگان و سراسر کشور نمود.
غلامرضا خارکوهی با ترسیم فضای سیاسی آن دوره گفت: روز ۳۰ خرداد سال ۱۳۶۰، یک روز پس از عزل بنی صدر خائن از مقام ریاست جمهوری، سران منافقین در سراسر کشور دست به قیام مسلحانه زدند و به تخریب و بمب گذاری و ترور و ضربوشتم مردم بیگناه پرداختند.
وی ادامه داد: آنها در روزهای نخست بصورت گروهی و سازماندهی شده به خیابانها ریختند و با مردم کوچه و بازار درگیر شدند و اقدام به تخریب و آتش زدن اماکن و وسایل نقلیه عمومی نمودند.
خارکوهی گفت: در واکنش به اقدامات مخرب گروهک منافقین، مردم به آنها نپیوستند بلکه به مقابله با آنها پرداختند. لذا وقتی با مقاومت مردم مواجه شدند خیابانها را ترک کرده و به خانههای تیمیِ مخفی و به مجهز به سلاحهای نظامی پناه بردند.
وی ادامه داد: خانههای تیمی عبارت از اماکن مسکونی در بین محلات شهر بود که چند جوان دختر و پسر نامحرم چندین روز بلکه چندین ماه مخفیانه در آنجا زندگی میکردند و مجهز به سلاحهایی مثل کلت و کلاشینکوف و نارنجک و قرص سیانور و قرص ضدبارداری بودند و به طور محرمانه با سران خود ارتباط داشتند و برای ترور و حمله به شخصیتها و مردم عادی و یا برای بمبگذاری در اماکن عمومی نقشه میکشیدند و برنامهریزی میکردند.
این تاریخنگار گلستانی افزود: در آن زمان هنوز وزارت اطلاعات ایران تاسیس نشده بود و واحد اطلاعات سپاه پاسداران در هر شهر وظیفه مقابله با تروریستها را بر عهده داشت. لذا در تابستان سال ۱۳۶۰ بیش از صد نفر از آنها در گرگان بازداشت شدند. به طوری که سپاه گرگان مجبور شد در آن زمان زندان بویه را واقع در انتهای محله گرگانجدید- نزدیک جاده کمربندی گرگان- تاسیس کند و بازداشتیها را به آنجا منتقل نمود.
وی یادآور شد: آن روزها به طور مکرر اخبار ناگواری از اقدامات منافقین در تهران و گرگان و سایر نقاط کشور به گوش میرسید که از جمله ترور آیت الله خامنهای رییس جمهور و امام جمعه تهران در روز ۶ تیر سال ۶۰، ترور آیت الله دکتر بهشتی و ۷۲ شخصیت دیگر توسط منافقین در روز ۷ تیر سال ۶۰، و نیز ترور همزمان رجایی رئیس جمهور و باهنر نخست وزیر در روز ۸ شهریور سال ۶۰ بود.
خارکوهی با اشاره به حوادث شهر گرگان گفت: در آن روزها یعنی تابستان سال ۱۳۶۰ شهر گرگان نیز از جنایات منافقین بینصیب نماند، بطوری که در ماههای مرداد و شهریور آن سال چند عملیات تروریستی در شهر گرگان انجام دادند و تعدادی از مردم بیگناه را شهید و مجروح نمودند. از جمله روز ۹ مرداد سال ۶۰ منافقین با نارنجک دستی به کتابفروشی فداییان اسلام واقع در خیابان سرخواجه گرگان حمله کرده و خواستند آن را منفجر نمایند که نارنجکشان به سر کودکی که جلوی آن مغازه نشسته بود اصابت نمود و جمجمهاش شکافت و این کودک ۱۰ ساله به شهادت رسید. نامش محمد آقایینژاد بود.
وی با اشاره به ترور امام جمعه و حاکم شرع دادگاههای انقلاب منطقه گرگان افزود: روز ۲۰ مرداد سال ۶۰ تروریستهای منافق به ماشین آیت الله سید کاظم نورمفیدی - دور فلکه ولیعصر (کاخ) گرگان- حمله کردند که در نتیجه دو نفر از محافظانش به نام ویزواری و سیدباقری درجا به شهادت رسیدند و یک نفر به نام علی اصغر قبادی جانباز شد که او هم چند سال بعد بر اثر جراحات زیاد به شهادت رسید.
خارکوهی یکی دیگر از ترورهای آن روزها را توسط گروهک منافقین به شهادت رساندن مسئول اطلاعات سپاه گرگان عنوان کرد و گفت: روز ۲۸ مرداد سال ۶۰ سید احمد میرحیدری که مسئول واحد اطلاعات سپاه پاسداران گرگان و مهمترین مقام امنیتی این منطقه بود توسط یکی از منافقین در داخل اتاق کارش به شهادت رسید و فردای آن روز مردم گرگان به طور باشکوه او را تشییع نمودند. سپس پیکر مطهرش به تهران منتقل گردید و در آنجا ضمن تشییع مجدد به خاک سپرده شد.
وی اضافه کرد: تروریستها به هیچکس رحم نمیکردند. آنها حتی افراد بازاری و افراد عادی را نیز به شهادت میرساندند. بطور مثال روز ۲۶ مرداد سال ۶۰ نعمت الله رحمان نژاد که در خیابان امام خمینی گرگان مغازه پارچه فروشی داشت توسط یک دختر منافق ترور شد و به شهادت رسید.
خارکوهی توضیح داد: روز ۷ شهریور سال ۶۰ شهید سید حسن سیدرضایی که از کسبه متعهد بازار گرگان بود جنب منزلش با شلیک گلوله منافقین به شقیقهاش به شهادت رسید. علاوه بر این روز ۷ مهر سال ۶۰ منافقین در کوچه بازار نعلبندان گرگان که همیشه پر ازدحام است جلوی مردم را سد کرده و دو خانم از مردم عادی به نام بتول نوعی باهوش و مهناز صحرانورد را که برای خرید عروسی به بازار آمده بودند، با شلیک گلوله به شهادت رساندند. این ترورها نشان میدهد که منافقین برخلاف شعارهای فریندهشان حتی مردم عادی کوچه و بازار را نیز مورد هدف قرار میدادند.
این تاریخنگار گلستانی افزود: روز ۲۴ شهریور سال ۶۰ منافقین که قصد سرقت از بانکی در شهر گرگان را داشتند، با مراجعه به بانک از حسن رضاپور - کارمند بانک - خواستند پولهای مردم را به آنها تحویل بدهد؛ ولی چون او ممانعت کرد و خود را متعهد به حفظ بیت المال میدانست، تروریستها با شلیک گلوله به مغزش او را به شهادت رساندند.
خارکوهی در ادامه به تشریح ترور مرحوم آیت الله سید حبیب الله طاهری گرگانی پرداخت و گفت: آن عالم ربانی روز ۲۸ شهریور سال ۶۰ توسط تروریستهای منافق، دور فلکه مازندران ترور شد که محافظش به نام سید کریم حسینی درجا شهید شد و خودش نیز به شدت مجروح گردید. مردم او را به بیمارستان رساندند که بعد از مدتها دارو و درمان، مورد معالجه قرار گرفت و به افتخار جانبازی نایل آمد.
این تاریخنگار افزود: کارنامه جنایات منافقین در استان گلستان به همین جا ختم نمیگردد، بلکه علاوه بر اینها، عده زیاد دیگری را نیز از مردم این منطقه ترور کردند که برخی شهید شدند و تعدادی نیز جانباز گردیدند. مردم گرگان که بشدت از این جنایات ناراحت بودند، ضمن برگزاری مجالس و مراسم بزرگداشت شهدا، بر شناسایی و بازداشت تروریستهای سازمان منافقین و برخورد محکم با آنها تاکید میکردند.
لازم به ذکر است که غلامرضا خاکوهی از مورخین پرکار کشور است که عمر و جوانیاش را صرف پژوهشهای تاریخی نموده و بیش از ۳۰ عنوان کتاب و دهها مقاله علمی تاریخی از وی منتشر شده است.
وی صاحب امتیاز و مدیر مسئول ماهنامه انقلاب نیز میباشد که تا کنون بیش از ۲۵۰ شماره از آن منتشر شده و مجموعه آثار وی به مانند دانشنامهای از رویدادهای تاریخ معاصر ایران و گرگان و استان گلستان میباشد که با قلمی روان به نگارش در آمده است.
