زندگينامه
سال 1343 در خانواه ای مذهبی که در ده قهرود از توابع شهرستان کاشان سکونت داشت ، نوزادی به دنیا آمد که او را به نام حسین نامگذاری کردند . وی در سه سالگی به همراه خانواده به تهران مهاجرت کرد و تحت سرپرستی پدر که به کارگری پرداخته بود ، سالیان کودکی را پست سر گذاشت . او از ده سالگی فعالیت های خود را در مسجد خاتم الاوصیاء (عج) آغاز کرد و به فراگیری قرائت قرآن و احکام اسلامی پرداخت . در همین زمان بود که نسبت به فعالیت های فرهنگی و هنری تمایل پیدا کرد و استعداد خود را در مجالس و محافل مذهبی با خواندن شعر ، مقاله و اجرای نمایشنامه به منصه ظهور رساند و از عهده نقش های محوله در صحنه تئاتر به خوبی بر آمد .
شهید سهیلی با اوج گیری حرکت پر خروش امت حزب الله همچون سایر دانش آموزان پر شور و آگاه در صحنه مبارزات علنی علیه رژیم ددمنش پهلوی حضور یافت و با پخش اعلامیه ها ، نوارها و کتب حضرت امام در جهت ترویج نهضت اسلامی کوشید . تا این که پس از حضور میلیونی مردم در صحنه و واژگون شدن رژیم ستمشاهی بنا بر خواست و مشیت الهی انقلاب اسلامی به پیروزی رسید .
پس از این پیروزی بود که وی تمام وجود خود را وقف انقلاب نمود و ضمن همکاری با سایر برادران در انتظامات شهر ، همچون پروانه ای به گرد شمع پر فروغ امام که در آن زمان در مدرسه رفاه مستقر بودند به گردش در آمد . پس از مدتی به زندان قصر رفت و مدت یک سال به طور افتخاری در آنجا به پاسداری پرداخت و بعد از آن ضمن ادامه تحصیل ، همکاری بی شائبه خود را با قسمت روابط عمومی دادستانی انقلاب اسلامی (اوین) آغاز نمود و تا پایان زندگی کوتاه ، ولی پربارش در ارائه خدمت به این نهاد انقلابی و خدمتکار مردم بدون هیچگونه چشم داشتی تلاش نمود .
در کنار تمامی این فعالیت ها ، برادر سهیلی از انجام کارهای فرهنگی و هنری باز نمی ماند و پس از انقلاب نیز در اجرای چند تئاتر ، نقش هایی را به عهده گرفت. از جمله در اجرای نمایشنامه " سیری در انقلاب " که در آن تاریخچه سازشکارانه لیبرال ها از جمله بنی صدر و وحدت توطئه آمیز گروهک ها با وی را افشا کرده بودند و به دفعات .... در مساجد مختلف تهران به روی صحنه آمد .
همچنین وی پس از گذراندن دوره کلاس های آمادگی به عضویت حزب جمهوری اسلامی در آمد و در منطقه 5 آن شروع به فعالیت نمود ، تا این که بتواند با نظم و انسجام بخشیدن به فعالیت های خود گام های مؤثرتری در جهت اهداف انقلاب اسلامی بردارد .
شهید سهیلی نوجوانی مؤمن ، باهوش ، متعهد ، خوش برخورد و مهربان بود ، او عاشق خدا ، شیفته شهادت و پیرو صدیق خط امام بود و با اشتیاق و علاقه بسیار در نمازهای جمعه و جماعت و مجالس دعای کمیل و قرائت قرآن شرکت می کرد و دیگران را نیز به این امور تشویق می نمود .
شهادتنامه
عصر روز بیست و پنجم ماه مبارک رمضان حدود ساعت پنج و نیم در حالی که شهید سهیلی با زبان روزه به وسیله موتورسیکلتی که از دوستانش به امانت گرفته بود از بزرگراه شهید چمران می گذشت و عازم زندان اوین بود ، دو تن از منافقین مزدور از پشت سر به سمت وی تیراندازی می کنند و به سرعت از محل می گریزند .
به دنبال این فاجعه بدن مجروح وی با همکاری مردم به بیمارستان منتقل و در آنجا به سرعت تحت معالجه و درمان قرار می گیرد ، ولی به دلیل اصابت گلوله به ناحیه نخاع گردن ، معالجات و مراقبت های ویژه پزشکی در مورد وی به نتیجه ای نمی رسد .
حسین در حالی که بدنش از سینه به پایین فلج شده بود ، مدت 10 شبانه روز را در بیمارستان سپری می کند و در این مدت با ارائه روحیه ای عالی و بی نظیر تمام خانواده را که به ملاقاتش می آمدند شگفت زده می کند و این خود بیانگر انگیزه های پاک و اعتقادات راسخی است که تمامی فرزندان راستین اسلام از آن برخودار بوده و تمام مصائب و مشکلات را با جان و دل در راه خدا پذیرا می شوند .
پزشکی قانونی پس از شهادت وی در گزارش معاینه جسد می نویسد :
" ... در معاینه زخم بر روی گردن ، سائیدگی در کتف راست ، زخم در ناحیه کمر که قطر آن حدود یک سانتیمتر و گرد می باشد . (شبیه جای ورود گلوله) و ضمناً جای جراحی در پایین شکم مشخص است ، نخاع گردن آسیب دیده است ، با توجه به شرح بالا علت مرگ آسیب نخاعی گردنی و عوارض آن تعیین می شود ... "
و سرانجام روز جمعه 16 مرداد ماه در حالی که صدای مؤذن از میعادگاه عاشقان الله به گوش می رسید ، حسین گلی از گلزار پر طراوت حسینی مشتاقانه با خون خود وضو ساخت و به دیار معشوق شتافت تا در صف آنان با قامتی برافراشته به نماز ایستد و نمایشنامه عاشوراهای مکرر تاریخ را در جهت رسوا سازی هر چه بیشتر یزیدیان زمان به اجرا در آورد و حقانیت نهضت حسینی را که اکنون بار دیگر به رهبری فرزند زهرا (س) در میهن اسلامی برپا گشته است ، گواهی دهد.
