به گزارش هابیلیان به نقل از ایرنا، یکی از قربانیان حاضر در همایش، دختر جوانی از پیرانشهر بود که با وعدههای تحصیل در اروپا و پول کلان، در ۱۴ سالگی به حزب دموکرات پیوسته بود.
او گفت: بعد از یک هفته صحبت، مرا به حزب کشاندند؛ ۷۵ روز آموزش نظامی سخت دیدم و سه سال با آنها همکاری کردم، اما خبری از درس و پیشرفت نبود.
آزارهای جنسی و جسمی، روال عادی در حزب
او با بیان خاطرات دردناک خود افزود: در هر حزب ۱۲ دختر بودند که به راحتی مورد تجاوز قرار میگرفتند؛ حتی به من هم چندبار میخواستند تعرض کنند و شکایت فایدهای نداشت.
وی تاکید کرد: شرایط برای دختران بسیار سخت بود؛ ما را کتک میزدند که چرا سریع نیستیم؛ از نظر جسمی و روحی تحت فشار شدید بودیم.
خودکشی، تنها راه فرار بسیاری از دختران و پسران
این قربانی ادامه داد: برای بسیاری از دختران، خودکشی تنها راه رهایی بود؛ حتی یکی از دوستانم که مورد تجاوز قرار گرفته بود، پس از ازدواج هم تعقیب و آزار شد تا خودکشی کرد؛ جالب اینجا است که آمار خودکشی پسران در حزب از دختران بیشتر بود، چون تحت فشارهای کلامی و روانی شدیدی قرار داشتند.
تبلیغات اجباری و نقض کرامت انسانی
او با اشاره به اجبار اعضا برای بیان شعارهای دیکته شده مقابل دوربین گفت: ما را مجبور میکردند علیه ایران حرف بزنیم، بگویند ایران به زنان بها نمیدهد یا حتی در برنامهها رقص کنیم تا نیروی جدید جذب شود؛ شعار «زن، زندگی، آزادی» برای آنها فقط یک دروغ بود؛ زن برایشان عروسکی بود برای نگه داشتن مردان در حزب.
فریب گروهک منافقین؛ از گرسنگی تا سوءاستفاده جنسی
قربانی دیگر، جوانی بود که در ۱۸ سالگی فریب گروهک منافقین را خورد؛ او گفت: وعده کمک حقوقی و مالی و سفر به اروپا بعد از سه سال دادند، اما هیچکدام محقق نشد.
وی وضعیت اعضا را اسفناک توصیف کرد و افزود: بیشتر اعضا دختران زیر ۱۶ سال بودند که برای سوءاستفاده جنسی به گروهک آورده شده بودند؛ حتی خورد و خوراک کافی نداشتیم؛ گاهی دو روز غذا نمیرسید.
خاکسپاری پنهانی و تهدید برای فرار
او به حادثه خودکشی یک دختر جوان اشاره کرد و یادآور شد: وقتی سه فرمانده به اتاق دختران رفتند، یکی از آنها خود را از کوه پرت کرد؛ جسدش را همانجا مخفیانه خاک کردند و لباسهایش را برای عضو تازهوارد نگه داشتند.
این جوان تاکید کرد: هر کس میخواست جدا شود، تهدید به قتل یا زندانی و شکنجه میشد.
تروریسم بیرحم؛ کودکی که در آتش سوخت
در بخش دیگری از این همایش، خانوادهای حاضر بودند که فرزند خردسال خود را در بمبگذاری مجاهدین خلق از دست داده بودند.
دختر جوان بازمانده از آن حادثه که اکنون جانباز ۴۵ درصد است، گفت: آن زمان پنج سال داشتم؛ خواهرم کاملا سوخت و من هم از ناحیه سر و دست دچار سوختگی شدید شدم.
او با دلپردرد افزود: هرگز کودکی نکردم، همیشه درگیر بیمارستان و جراحی بودم؛ پدرم کارگر بود و نمیدانم به چه گناهی این سرنوشت به من تحمیل شد.
درخواست قربانیان: عبرت بگیرید و فریب نخورید
همه قربانیان در پایان روایت خود، از رسانهها خواستند صدایشان را به خوبی انعکاس دهند تا جوانان با شنیدن این خاطرات، هرگز فریب وعدههای توخالی گروههای تروریستی را نخورند و گزینه همکاری با آنها را از ذهن خود دور کنند.
