منافقین که به دلیل دوری از ایران، قدرت درک ساختار نظام مند ارتباطات را ندارند و نمی توانند درستی و راستی جریانات را تشخیص دهند، بیش از آنکه به تاثیر گذاری واقعیات بیندیشند به دنبال تحقق آرمان هایی هستند که شالوده آن با فریب و دروغ پایه گذاشته شود. این آرمان های واهی دقیقاً از جنس رویاهای مسعود و مریم رجوی بوده و قرار هم نیست به جز این راه دیگری را در پیش گیرند. درست در همین راستا است که منافقین با اجاره کردن دانشجویان لهستانی و کشاندن آنان به پاریس مدعی تجمع 70 هزار نفری ایرانیان طرفدار مجاهدین در سالن ویلپن می شوند، دروغ حمایت 14 هزار وکیل و حقوقدان عراقی و حمایت 5 میلیون و 200 هزار نفراز مردم عراق و مواردی از این دست تنها نمونه ای از دروغ های بیشمار منافقین است که نه تنها دردی از آنان دوا نکرده بلکه باعث بی اعتباری هرچه بیشتر آنان گردیده است .
یکی دیگر از روش هایی که منافقین با توسل به آن بارها تلاش کرده اند خود را گروهی درصحنه و آماده جلوه دهند اکاذیبی است که پیرامون دانشگاه های کشور منتشر می نمایند تا با بزرگ نمایی مسائل جاری در دانشگاه ها، جو دانشگاه ها را ملتهب و دانشجویان را همگام با خود معرفی کنند.
در27مهر ماه 1388 قرار بود نمایندگانی از دو جناح سیاسی ایران در یک مناظره رو در رو در دانشگاه امیر کبیر به دفاع از جریان سیاسی مورد نظرشان بپردازند ( مساله ای که در تمام جوامع آزاد یک امر بدیهی است اما در فرقه ای که در آن تنها صدایی که باید شنیده شود صدای مسعود و مریم رجوی است، کاملاً دور از ذهن بوده و به شکاف در درون نظام تعبیر می شود).
پس از اطلاع منافقین از این مساله و این که قرار است این سخنرانی در ساعت 15 روز 27 مهر ماه در سالن آمفی تئاتر دانشگاه امیرکبیر برگزار شود، درساعت 15:32 سایت رسمی منافقین در مطلبی باعنوان حرکت اعتراضی دانشجویان دلیر دانشگاه پلی تکنیک علیه ایادی رژیم آخوندی مدعی شد دانشجویان به محض ورود طرفین مناظره به سالن آمفی تئاتر در ساعت 15 با سر دادن شعار علیه آنان به حضورشان در دانشگاه اعتراض كردند.
البته واقعیت آن است که درب های سالن ساعت 15:30 بازشده و مراسم پس از ورود دانشجویان بعد از ساعت 15:40 آغاز شد. بنا براین اینکه چگونه قبل از شروع مراسم، منافقین با غیب گویی از محتوای این مراسم آگاه شده اند را باید از خود آنها و دستگاه دروغ پردازی شان سوال کرد.
نکته مهمتر این است که بنا بر نوشته سایت منافقین (كوچك زاده، طلايي و كواكبيان) کسانی بودند که در این مراسم در مورد بحران های دانشجویی صحبت کردند و دانشجویان نیز با شعارهایی از آنها استقبال کردند. اما منافقین که مدعی هستند از اخبار داخلی دانشگاهها کاملاً مطلع اند ، تا این حد سیستم معیوبی در جمع آوری اطلاعات دارند که مطلع نگشته اند سخنرانان این مراسم تغییر کرده و آقایان اعلمی و قره باغی در این مراسم به ایراد سخن پرداخته اند،و اصولاً افرادی را که منافقین از آنان با نام سخنران نامبرده است در این مناظره حضور نداشته اند.
