نام کارلو چیچولی در گزارش های منتشر شده عمومی توسط سازمان تروریستی مجاهدین خلق(منافقین) برای نخستین بار در 8 دی 1388 به چشم می خورد. چیچولی به عنوان رئیس « کمیته ایتالیایی پارلمانترها و شهروندان برای ایران آزاد» که از گروه های لابی تأسیس شده با حمایت منافقین است با صدور اطلاعیه ای ضمن حمله به حکومت ایران، و ضمن تکرار ادعاها و ادبیات منافقین، تهران را به سرکوب تظاهرکنندگان متهم کرد.
چیچولی دقیقا دو ماه بعد، در جلسه استماع نشست های مشترک کمیسیون های خارجه سنا و مجلس نمایندگان ایتالیا با حضور وزیر خارجه این کشور شرکت کرد. موضوع جلسه وضعیت سازمان منافقین در عراق، حذف این گروه از لیست تروریستی و پرونده هسته ای ایران و اعمال تحریم علیه آن بود.
چیچولی در 16 تیر 1389 به عنوان نماینده پارلمان ایتالیا و رئیس کمیته موسوم به «پارلمانترها برای ایران آزاد» و همزمان با تجمع سالانه سازمان منافقین در پاریس، اطلاعیه ای ضمن حمایت از منافقین و مریم رجوی رهبر آن، پادگان اشرف در عراق که محل نگهداری تروریست های منافقین بود و برای چند دهه، مرکز برنامه ریزی و اعزام نیرو برای اقدامات تروریستی و بمب گذاری در شهرهای ایران بود را سمبل ایران آزاد معرفی کرد.
این موارد تنها موارد حمایت های همه جانبه و عجیب این نماینده پارلمان ایتالیا از یک گروه تروریستی بدنام که سال ها در فهرست های تروریستی دنیا و حافظه تاریخی ملت ایران بوده نمی باشد. چیچولی به جای آنکه توان خود را معطوف به حمایت از رأی دهندگان ایتالیایی و بهبود شرایط آنها کند در تمام این سال ها حمایت های تمام عیاری و مشکوکی از منافقین کرده است.
او در اواخر شهریور 1389 و همزمان با فراخوان منافقین علیه محمود احمدی نژاد رئیس جمهور ایران و سفر او به نیویورک برای سخنرانی در مجمع عمومی سازمان ملل متحد، با دخالتی غیرقابل توجیه، علیه حضور رئیس جمهور منتخب مردم ایران در سازمان ملل، موضع گرفت!
چیچولی به همراه دو تن دیگر از نمایندگان پارلمان، با نادیده انگاشتن صدها سال مناسبات تاریخی ایران و ایتالیا و برای تکرار خواسته های گروه تروریستی منافقین و خوش داشت آنان، در 24 ژانویه 2011 خواستار قطع رابطه رم با تهران شدند.
چیچولی یکی از نمایندگان پارلمان ایتالیاست که در تجمعات سالانه تابستانی منافقین در ویلپنت پاریس با پرداخت هزینه های کامل پرواز و هتل توسط این گروه تروریستی، در تجمعات آنها حضور پیدا کرده و به نفع آنان سخنرانی و لابی گری کرده است. برای نمونه او در اواخر تیر 1391 در برنامه منافقین در پاریس حضور پیدا کرد و از همانجا هم با بان کی مون دبیرکل وقت سازمان ملل و هیلاری کلینتون وزیر خارجه اسبق آمریکا مکاتبه و خواستار حمایت آنها از منافقین شده بود.
مناسبات غیرعادی کارلو چیچولی با منافقین، از سال 1388 تاکنون به طور مستمر ادامه یافته است و هیچگاه قطع نشده است. در آخرین مورد در 2 اردیبهشت 1405 چیچولی به همراه تعدادی از نمایندگان پارلمان اروپا از جمله «لئولوکا اورلاندو» نماینده دیگر پارلمان اروپا از ایتالیا، با حضور در یک جلسه سخنرانی که مریم رجوی سرکرده گروه تروریستی منافقین نیز در آن حضور داشت، حمایت خود را از این گروه و سردسته آن اعلام کرد.
«لئولوکا اورلاندو» دیگر نماینده ایتالیایی پارلمان ایتالیا نیز، سابقه ای طولانی در حمایت از گروه تروریستی منافقین دارد. به نظر می رسد سابقه او به اندازه همتایش چیچولی نباشد اما ظاهرا نخستین سابقه ارتباط و حمایت آشکار او از این گروه به اوایل اسفند سال 1386 باز می گردد. در آن زمان تعدادی از نمایندگان پارلمان ایتالیا، نامه ای در حمایت از این گروه که در پادگان اشرف عراق مستقر بود، برای رئیس جمهور عراق و فرمانده نیروهای چندملیتی آمریکایی در عراق ارسال کردند. پادگان اشرف، یک زمین بسیار بزرگ در شرق عراق است که در دهه 80 میلادی توسط صدام حسین به آنها اهدا شد تا یکی از اردوگاه های نظامی منافقین در عراق باشد. بعد از سقوط صدام، متحد و پشتیبانی اصلی منافقین، تمام توان نظامی و انسانی این گروه بالإجبار در اشرف متمرکز شد.
اورلاندو در آذر سال1396 زمانیکه شهردار پالرمو بود در یک نشست برگزار شده توسط شورای ملی مقاومت که جناح سیاسی و پوششی منافقین است شرکت و سخنرانی کرد. سایت منافقین، با توصیف او به عنوان یکی از قدیمی ترین حامیان این گروه، بخشی از سخنان حمایت آمیز او از سرکرده منافقین را منتشر کرد.
خبرهای حمایتی اورلاندو از منافقین پس از آنکه برای چند سالی به دلایل نامشخص در رسانه های این گروه منتشر نمی شد، به ناگاه از 1404 شاهد گسترش فعالیت های حمایتی این نماینده ایتالیایی پارلمان اروپا از ارتش سابق خصوصی صدام هستیم. حضور در کنار رجوی در دو جلسه در پارلمان اروپا در این سال، همچنین سخنرانی در یک جلسه دیگر این پارلمان در اوایل اردیبهشت 1405 و همچنین حمایت از منافقین در یک نامه ارسالی برای رئیس شورای اروپا در اواخر اردیبهشت 1405، نشان دهنده ورود دوباره این نماینده به عرصه پشتیبانی تبلیغاتی از گروه بدنام منافقین است.
ارتباطات مشکوک سیاستمداران ایتالیایی محدود به کارلو چیچولی و لئولوکا اورلاندو نمی شود. این دو نفر تنها نمونه هایی از سیاستمدارانی هستند که تبدیل به لابی های یک گروه بدنام و بدسابقه خارجی می شوند. جولیو ترتزی، امانوئله پوتزولو، استفانیا آسکاری، لوچو مالان، الیزابتا زامپاروتی، مارکو اسکوریا، فابیو رامپلی، نایکه گروپیونی، کارلو کوتارلی و آنتونیو استانگو بخشی از سیاستمداران ایتالیایی هستند که در سال های اخیر، تمرکز باورنکردنی خود را برحمایت از یک گروه مسلح بدنام کرده اند.
این حجم از پشتیبانی و صرف وقت برای یک گروه غیرپاسخگو با منابع مالی غیرشفاف، که بسیاری در غرب آن را یک فرقه بسته می خوانند باید مورد نگرانی و توجه رسانه ها و افکار عمومی ایتالیا قرار بگیرد. به نظر می رسد بازشدن تحقیقات قضایی، می تواند به روشن شدن بیشتر نوع ارتباط این افراد با منافقین کمک کند. پیش از این گزارش های متعددی درباره پرداخت های مالی سنگین منافقین به حامیان خود در آمریکا منتشر شده بود. بارزترین این گزارش ها مرتبط با تعدادی از شخصیت های سیاسی مانند جان بولتون و رودی جولیانی است که مشخص شده صدها هزار دلار از منافقین برای لابی به نفع آنان دریافت کرده اند. از این رو شناخت جنس واقعی این ارتباطات در ایتالیا و پیامدهای سیاسی و امنیتی حمایت از یک گروه بدسابقه و ضدایرانی، باید مورد توجه قرار بگیرد.
