فروغ جاویدانی که غروبی زودرس داشت بعدازظهر سوم مردادماه ۱۳۶۷، زمانی که نزدیک به ۲ هزار تانک عراقی از جبهههای جنوب بیرون رانده شده بودند، حدود ۴۷۰۰ نفر از نیروهای سازمان منافقین با ستونی از تویوتاها و کاسکاولهای تندرو (خودروهای زرهی ساخت کشور برزیل) در مرز خسروی ظاهر شدند. آنها از جایی وارد ایران میشدند که پیشتر به دست عراقیها اشغال شده و خط دفاعیاش فروریخته بود؛ ورودی آسان داشتند و بهسرعت خود را به قصر شیرین و سرپل ذهاب رساندند. از جاده آسفالته میرفتند تا مبادا از سرعتشان کاسته شود. میخواستند ظرف ۲۴ ساعت به تهران
مرصاد؛ بن بست هویتی منافقین برای بسیاری از افراد که عملکرد سازمان تروریستی منافقین در سال 1367 و شکست آن ها را در عملیات مرصاد مرور می کنند، اولین سوالی که ایجاد می شود این است که چگونه منافقین به این نتیجه رسیدند که می توانند در کمتر از یک هفته از مرز گذشته و خود را به تهران برساند، کاری که صدام حسین با وجود همکاری آمریکا و دولت های منطقه در عمل نتوانسته بود در 8 سال به آن دست یابد. حتی نوع استراتژی های نظامی اتخاذ شده توسط منافقین نیز همواره مورد سوال است، چرا که بسیاری از کارشناسان نحو ورود و آرایش نظامی منافقین را
رویآوری منافقین به سمت سیاستگذاریهای گفتمانساز سازمان معلوم الحالی چون گروهک منافقین در تغییر رویه های سازمانی در مسیر ستیزه جویی ها، چرخش هایی بنیادینی داشته است؛ چرخش هایی که بیشتر از آنکه با مبنای تقابل گرایی آنها مرتبط شود بیشتر احیاء گرانه برای حفظ قوامِ تشکیلات فرقه ای بنا بر نیازها و فرامین توصیه ای در این باره بوده است؛ تحلیل رفتارهای اخیر سازمان مجاهدین خلق در رابطه با تحولات موجود در ایران و رصد این تحولات از سوی آنها نشان دهنده این موضوع است که کادر رهبری این جریان نیمه جان سیاسی حساب ویژه ای را بر روی رسانه و تبلیغات رسانه ای
تراژدی حضور زنان در گروهک منافقین به تازگی مریم رجوی و دوستانش در گروهک تروریستی منافقین اقدام به برگزاری یک کنفرانس به اصطلاح جهانی با عنوان «پیشتازی زنان در مقاومت ایران» نموده اند. شاید بتوان میان اخبار مربوط به منافقین خبر فوق را خنده آورترین مانور تبلیغاتی فرقه ی رجوی دانست زیرا این شوخی به قدری سخیف و بی مایه است که وجدان آدمی را به درد می آورد. علت این امر نیز مشخص است کارنامه ی سازمان آدمکش منافقین به قدری سرشار از استفاده ی ابزاری و بی رحمانه از زنان است که مریم رجوی به هیچ عنوان نمی تواند ادعای حمایت از حقوق زنان را
قطعهای که به «لعنت آباد» معروف شد جز چند سنگ قبر متلاشی شده که دهه ۶۰ در اوج ترور مردم کوچه و بازار توسط منافقین، مردم از عصبانیت خوردشان کردند، هیچ نشانی از «تقی شهرام» نیافتم. قطعهای که از همان سالها به «لعنت آباد» معروف شد و محل دفن اعدامیهای منافقین و تروریستها و بمبگذارها بود. به گزارش پایگاه خبریتحلیلی هابیلیان، «حمید داودآبادی» رزمنده و پژوهشگر دوران دفاع مقدس بهمناسبت سالروز پذیرش قطعنامه ۵۹۸، در صفحه اجتماعی خود نوشت: پنجشنبه ۲۷ تیر سال ۱۳۹۸، سالروز پذیرش قطعنامه ۵۹۸ و
شریکان دزد و رفقای غافله، در خلیج فارس چه می خواهند؟ تروریست ها در کنار هم جمع شده اند و می خواهند یک یگان تامین امنیت برای خلیج فارس تشکیل دهند. یک یگان حفاظتی برای عبور و مرور کشتی های نفتی و تجاری. گویی تاریخ دوباره تکرار شده است. تاریخ اتحاد دزدانی که به بهانه تامین امنیت، همراه کاروان ها می شدند و در بزنگاه نشان می دادند معنی شریک دزد و رفیق غافله چیست. پس از آنکه بریتانیا اقدام به راهزنی دریایی در جبل الطارق کرد و نشان داد که هنوز هم توانایی خود در تروریسم دریایی را حفظ کرده است، نوبت به نوچه های منطقه
مروری بر پیشینه گروهک منافقین «سازمان مجاهدین خلق ایران» که با عنوان منافقین معرفی میشود در شهریور ۱۳۴۴ بهوسیله 3 نفر از اعضای نهضت آزادی ایران به نامهای «محمد حنیفنژاد»، «سعید محسن» و «عبدالرضا نیکبین» پایهگذاری شد. حنیفنژاد متولد ۱۳۱۷ از تبریز وابسته به یک خانواده متوسط بازاری بود. ابتدا او به جبهه ملی و انجمن اسلامی دانشجویان و سپس به نهضت آزادی پیوست. اندکی بعد، اصغر بدیعزادگان، علی باکری، عبدالرسول مشکینفام، ناصر صادق، علی مهیندوست، حسین روحانی و شمار دیگری به آنها پیوستند. فعالیت مؤسسان سازمان در ابتدا
دعوای دشمنان فراری در جدیدترین دعوای اپوزسیون فراری از کشور، گروه توهمی «ری استارت» با راه اندازی هشتکی علیه فرقه پوشکی منافقین این فرقه را به باد انتقاد گرفت و تلاش کرد خود را در زمینه طرفداران و انبوه دنبال کنندگان برتر از منافقین نشان دهد. البته این اولین بار نیست که این دو گروه معلومالحال دامنه دعوا و مشاجرات خود را به فضای مجازی می کشانند؛ دعواهایی که ریشه همه آنها نه در توان بالا برای اداره ایران آینده، بلکه در دستبوسی برای تامین کنندگان مالی و بالابردن ارقام مزدوری نهفته است، والا کیست که نداند این
برخی رژیمهای عربی مولد و حامی تروریسم هستند مهمترین تئوری در ارتباط با تشکیل یک دولت این است که دولتها بر پایه «قراردادی اجتماعی» بین حاکم و ملت استوار است. تحت این قرارداد ضمنی بین دو طرف، مردم بخشی از حقوق و آزادیهای خود را از دست میدهند تا در ازای آن دولت برخی دستاوردها برایشان داشته باشد که مهمترین آن حفاظت از آنها و اموال و دارایی و خانوادههایشان است و بدین شکل دولتها تشکیل میشوند. محمد عایش، نویسنده فلسطینی با ذکر این مقدمه در یادداشتی برای روزنامه فرامنطقهای القدس العربی با عنوان
منافقین از بحران نان میخورند! «رجوی همیشه در تحلیل های خود در کمپ اشراف خطاب به ایران می گفت: خواهش می کنم، بفرمایید صلح کنید، یعنی می خواست بگوید که ایران با جنگ زنده است و نمی تواند صلح کند و اگر صلح کند، خیلی زود سرنگون می شود. سازمان تمام استراتژی خود را روی جنگ ایران و عراق سوار کرده بود، بنابراین پذیرش قطعنامه پتکی بر سر رجوی و تحلیل هایش بود.» سیدحجت سیداسماعیلی، عضو جدا شده گروهک منافقین
درباره کتاب گمشدهی مزار شریف به محض اینکه چشمم به اولین آیه از صفحه سمت راست افتاد، گویی هاتفی از عالم غیب خبری موثق را به گوش جانم خواند: «وَسَلَامٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَيَوْمَ يَمُوتُ وَيَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا» ... « وقتی جنگ شروع شد، بارها پیش می آمد که حاجی برای چند ماه می رفت ماموریت و بیرجند نمی آمد؛ اما همیشه با نامه و تلفن از آن ها خبر می گرفت و کم و کاستی هایشان را برطرف می کرد. جالب اینجا بود که بچه ها از دوری حاجی خیلی بی تابی می کردند و دائم چشم به راهش بودند. عاقبت کاظم دانشگاه تربیت معلم قبول شد و مدتی
جریانات تروریستی در سیستانوبلوچستان به جان هم افتادهاند تروریسم با ابعاد چند گانه آن از جمله مفاهیمی است که اذهان عمومی را در دنیای ما به طرز قابل توجهی به خود مشغول ساخته است. حال اگر گزاره تکفیر - سلفی را به عنوان یک پسوند به واژه تروریسم بیافزاییم جلوه هایی با نمای ترس به سبب اقدامات غیرانسانی را نیز القاء میکند. از حیث رویکردی تروریستهای تکفیری با اقیلم جغرافیایی در بلاد اسلامی تعریف می گردند و این بدان معنا است که نیروهای گریز از مرکز در مناطقی از جغرافیای ایران مانند سیستان و بلوچستان نیز تلاش کردهاند با وام گرفتن هایِ فکری از جریانات
تروریسم دولتی جزیره جنوبی علیه ایران مستند جنجالی شبکه الجزیره با عنوان «بازی کنندگان با آتش» که شب گذشته پخش شد همانطور که انتظار میرفت با واکنش های قابل توجهی مواجه شده است. در این مستند، برای نخستین بار فیلم هایی منتشر شده است که نشان می دهد حکومت پادشاهی بحرین، برای سرکوب منتقدان خود در داخل، عناصر القاعده و افراط گرایان را استخدام کرده است. موضوع تنها به داخل بحرین و نحوه مواجهه با مردم معترض به سیاست های سرکوبگرانه منامه محدود نمی شود. بلکه در این مستند به طور آشکار از نقش مستقیم
همافزایی گروهک تروریست با دولت تروریست تیرماه 1367 یادآور یکی از غم انگیزترین حوادث در تاریخ هوانوردی بین المللی است که به لحاظ ماهیت و تعداد قربانیان آن در نوع خود کم نظیر است. سوم جولای 1988 (12 تیر 1367) پرواز شماره 655 هواپیمایی ایران ایر به مقصد امارات متحده عربی طعمه موشک های ناو یو.اس.اس وینسنس گردید و جامعه ایران را در بهت و اندوه فرو برد. پروازی تجاری (غیرنظامی) با 290 نفر سرنشین و خدمه بیگناه که بخش اعظم آن را زنان و کودکان تشکیل می دادند. در باب چرایی وقوع این حادثه و اینکه آیا این
مسئله تناقضآمیز قبول مالکیت خصوصی و ایدئولوژی منافقین بر اساس تازه ترین شواهد مریم رجوی در ماده هشتم برنامه ی ده ماده ای کذایی خویش که به منظور آینده ایران طراحی نموده است شعار قبول مالکیت خصوصی و ایجاد فرصت های برابر در اقتصاد آینده ایران را مطرح کرده است. اما، آنچه در این میان بیش از همه جلب توجه می کند در وهله ی اول وجود تناقضی بس آشکار میان ایدئولوژی ادعایی سازمان منافقین با این شعار کاملاً لیبرال است چرا که ایدئولوژی اصلی این سازمان جهنمی از ابتدای تأسیس در سال 1344 تا به امروز شامل مخلوط نامأنوسی از تفسیر منافقین از اسلام و نوع غلیظی از
