از تروریسم سیاسی ناکارآمد تا تروریسم سیاستی کارآمد؛ حربۀ امپریالیسم جهانی! کشورهای ابرقدرت همواره برای اثبات و حفظ قدرت خود، هرگونه نافرمانی کشورهای دیگر را خطر پنداشته و همواره سعی بر ساقط نمودن دولتها داشته و دارند. این روش برای حفظ سیطرۀ همیشگی ابرقدرت بر تمام مناطق جهان بوده و از هر اقدامی فرونگذاشته و اقدامات خود را به شکل مستقیم و غیرمستقیم محقق کردهاند. دو یا سه دهه پیش و قبل از آن ابرقدرت برای اینکه مهره چینیهای خود را در کشورهای مختلف داشته باشد و بتواند بدینوسیله اهداف خود را به نتیجه رساند، از افراد داخلی کشورها استفاده میکرد و هر جا که منویاتش تحقق
پتروتروریسم؛ رویکرد نابخردانۀ رژیم سعودی در هویتخواهی منطقهای سعودی در سیاست پتروتروریسم از تاکتیکهای خشونتطلبانه، سرکوب و تروریسم استفاده میکند که باعث شده است تا ماهیت تفکر هویتی عقبافتاده خود را بیش از پیش آشکار کند. طرح بحث آن چه که امروزه ما تحت عنوان پترو تروریسم در رفتار سیاست خارجی و به ویژه سیاست منطقه ای دولت سعودی شاهد هستیم زاییده یک هویت خواهی نابخردانه، متحجرانه و احمقانه ای است که متاسفانه ریاض در حلقه تصمیم گیری سیاست خارجی خود شکل داده است. پترو تروریسم سعودی یعنی استفاده از درآمد دلارهای نفتی این رژیم جهت حمایت از گروه های مختلف
از تحریم اقتصادی تا گسترش تروریسم امروز بسط و گسترش اقدامات تروریستی در اقصی نقاط جهان، خود دلیلی در نقض فاحش قواعد و حقوق بینالمللی در ابعاد گوناگون انسانی، فرهنگی، سیاسی، اجتماعی، حقوقی، قضایی و به ویژه تجاری و اقتصادی است. این امر در حالی است که متأسفانه سیاستهای دولتهای مدعی و متظاهر به مبارزه با تروریسم با اتخاذ سیاستهای دوگانه ضمن تظاهر به مبارزه سطحی با تروریسم (همچون صدور قطعنامهها و اعلامیهها و تصویب مقررات در نظام داخلی)، سعی در کمک و مساعدتهای مالی و تسلیحاتی به گروههای تروریستی میکنند که نمونه بارز آن
ضربۀ تروریسم بر اقتصاد غرب آسیا بحران تروریسم که در سالهای اخیر منطقۀ غرب آسیا را درگیر مشکلات فراوانی کرده، در ماههای اخیر، تأثیر فراوانی بر مسیر توسعه برخی کشورهایی گذاشته است که گمان میبردند میتوانند خود را از پیامدهای منفی تروریسم دور نگه دارند. نمونه این کشورها، ترکیه است. آنکارا از جمله کشورهایی بود که با استقبال از بحران داخلی سوریه گمان میکرد میتواند از طریق دخالت در امور کشور همسایه، معادلات منطقهای را مدیریت کند. این درحالیست که در حال حاضر انفجارهای پیاپی در شهرهای مختلف این کشور، نه فقط بحران امنیتی در
به کمپین «تحریم سفر به ترکیه حامی تروریسم» بپیوندیم گویا قرار نیست ترکیه روی آرامش را ببیند. پرچمها نیمهافراشته و کشور در عزای عمومی، مردم در رعب و وحشت و اردوغان نگران است. چه کسی فکر میکرد دومین قدرت ناتو به چنین درماندگی در مقابل تروریستها بیفتد؟ ترکیهای که هنوز نمیداند چه کسی حملۀ تروریستی به کلوپ شبانه استانبول را انجام داده است. آری نمیشود با آتش بازی کرد اما نسوخت. از همان روز اول مداخلات آنکارا در بحران سوریه هم معلوم بود بازی اردوغان با تروریستها در سوریه تبعات غیر قابل جبرانی برای ترکیه دارد. تروریسم برای کشوری که بخش بزرگی
آیا آمریکا اروپا را در برابر تهدیدات تروریستی رها کرده است؟ اقدامات ارتش سوریه و عراق در عقب راندن تروریستهای داعش در ماههای اخیر نگرانی اروپاییها را در مورد فعالیتهای تلافیجویانه تروریستها در این قاره افزایش داده است. بیداری اسلامی در خاورمیانه و شمال آفریقا زمینه ساز سرنگونی حاکمان دیکتاتوری شد که مستقیم و غیرمستقیم زیر نفوذ غرب قرار داشتند. اما در کمتر از یک سال از شروع جنبش آزادی خواهی که باعث کنار رفتن حسنی مبارک در مصر و زین العابدین بن علی در تونس شد، آمریکا و اسرائیل با همراهی متحدان اروپایی و خاورمیانهای خود با مداخله در راهپیماییهای
جهان غرب از درک واقعیت تروریسم عقب مانده است اظهاراتی که این سو و آنسو درباره تروریسم و ریشههای آن میشنویم، حاکی از آن است که افکار عمومی جهان و حتی سیاستمداران، تا چه اندازه با دستهای پشت پرده بحرانی که امروز جهان را احاطه کرده است غریبه اند. همین چندی پیش بود که مشاور امنیت ملی کارتر اذعان کرد که مدتها قبل از اشغال خاک افغانستان توسط شوروی، از گروههای جهادی مخالف دولت این کشور حمایت نظامی کردند که در خلال مبارزه با اشغالگران افغانستان، طالبان و القاعده شکل گرفتند! اسنادی که اخیراً در باره
تروریسم هیبریدی و الگوی امنیتی مردمپایه تروریسم هیبریدی یا آنچه این روزها ما در نحوۀ عملکرد گروه ترویستی داعش در کشورهای مختلف میبینیم به دلیل ماهیت چندوجهی، غیرخطی و غیرتشکیلاتی آن بهشدت مخرب و غیر قابل مهار میباشد. لذا دستگاههای امنیتی کشورهای مختلف در مواجهه با این الگوی تروریسم دچار استیصال شدهاند. قدرت گفتمانسازی تروریسم هیبردی باعث تقویت قدرت عملیاتی و مانور آن میشود، به گونهای که عملکرد گرگهای تنها بهعنوان محصول این نوع تروریسم افزایش مییابد. از جمله نمونههای چنین اتفاقی میتوان به اقدامات تروریستی اخیر داعش در
امید پدران تروریسم به آمریکا داعش نابود می شود؟ بذر توافق صلح درسوریه جوانه زد و تروریستها پایکار آمدند، اما بهیکباره همهچیز تغییر کرد و تروریستها پا پس کشیدند و به ناگاه آمریکا اعلام کرد که از گفت وگوهای صلح سوریه در «آستانه» استقبال میکند؛ دراین میان البته انتشار صحبتهای منسوب به وزیر امور خارجه آمریکا مبنی بر اینکه این کشورچشمهای خود را بر قدرت گرفتن داعش بسته بود تا با قدرت گرفتن داعش اسد مجبور به مذاکره شود این سوال را پیش میآورد که واقعاً آینده توافقهای صلح در منطقه و نیز داعش چگونه خواهد بود؟ آیا هرگز
منافقین و ژست حمایت از فلسطین آخرین روزهای سال گذشته میلادی قطعنامۀ شورای امنیت در مخالفت با ادامه شهرکسازیهای رژیم صهیونیستی با اجماع به تصویب رسید. هر چند در تحولات پرشتاب منطقه و رویدادهای متعلق به سال نو میلادی و مسائل پس از آن به خصوص پرونده سوریه، این موضوع چندان مجال نیافت تا همچنان مورد بررسی و تحلیل قرار بگیرد اما در این میان آنچه جالب توجه بود موضعگیری گروهک تروریستی منافقین (مجاهدین خلق) به این رویداد بود. رسانههای این گروه در حالی تظاهر به خشنودی از این رویداد کرده بود
بازی نخنمای اردوغان و تروریستها یک مرور عمومی و ساده از سیر تحولات مبارزه با تروریسم در عراق و سوریه که همه امیدهای سرمایهگذاری شده میلیارد دلاری و چند صد هزار تروریست کینهجو و تکفیری را بر باد داده، به بسیاری از چراییها در نوع کنشگری بازیگران منطقهای و فرامنطقهای که آرزوی سایکسپیکوی جدید در مرزهای جغرافیایی را داشتند، پاسخ میدهد. دیکتاتوریهای مدعی آزادی و دمکراسی از نوع وهابی و اخوانی و یا دولتچههای چند صد هزار نفری که تحمل یک شاعر و شعر معارض را ندارند، نتوانستند
آخرین جرعۀ این جام؛ تروریسم درراهمانده و ازخودرانده! سال 2016 میلادی در حالی به پایان رسید که اوقات ناخوشش بیستر از اوقات خوش بود. تروریسم کام همه را تلخ کرده و همه در تلاطم مخاطرات تروریسم بودند. تروریسمی که از گذشته وجود داشت و سال به سال گسترش پیدا کرد تا اینکه به ایستگاه سال 2016 وارد شد. تروریسم در این سال صحنههای بیادماندنی و فراموش نشدنی از خود بهجا گذاشت. اقدامات تروریستی در فرانسه و بلژیک و آلمان و صحنههای دلخراشی که مردم اروپا از ذهنشان پاک نمیشود. اقدامات تروریستی مداوم در پاکستان و هند که تقریبا در پاکستان به یک عادت تبدیل شده
دکتر سعود و مِستر جهاد این روزها بحث و گفتگو در جوامع غربی در باره بازی سیاسی دوگانه عربستان سعودی و نقش این کشور در توسعه و گسترش بنیاد گرایی اسلامی که زمینه ساز جریان های افراطی است، بسیار داغ شده است. انتشار مقالات و برخی پژوهش های جدید در باره نقش واقعی عربستان سعودی، نه تنها موجب آگاهی بیشتر این جوامع به نقش فرهنگی مخرب عربستان سعودی در این زمینه شده، بلکه این روشنگری ها موجب موضع گیری های سیاسی جدید از سوی برخی از دولتمردان غربی در باره نقش دوگانه عربستان سعودی شده است. از جمله پژوهش های تازه در این باره،
تروریسم و خشونتطلبی از چالشهای مهم در سال 2017 خواهد بود بهرام قاسمی، سخنگوی وزارت امور خارجه در یادداشتی به چالشهای پیش روی جهان در سال 2017 اشاره کرد و یکی از این چالشها را تروریسم و خشونت طلبی دانست. آنچه در ادامه میخوانید بخشی از این یادداشت است. اگر با یک نگاه بدبینانه نگوییم جهان 2017 چشماندازی بدتر از جهان 2016 خواهد داشت، اما به نظر میرسد نمیتوان چندان هم خوشبین به جهانی بسیار بهتر از 2016 بود؛ چرا که هنوز بسیاری از ظرفیتهای چالشزا و تهدیدساز از تروریسم و خشونتطلبی گرفته تا ملیگرایی افراطی، نژادپرستی و اشغالگری، کماکان به قوت خود
از بـان کیمون تا آنتونیو گوتِرِش؛ انتقال مدیریت جهانی مقابله با تروریسم «بان کیمون» هشتمین دبیرکل سازمان ملل بود که کار خود را به طور رسمی از اول ژانویه سال ۲۰۰۷ آغاز کرد. وی در خصوص مدیریت جامعه جهانی، اعتقاد دارد که ارکان سهگانه اساسی سازمانملل متحد یعنی، «صلح و امنیت»، «توسعه» و «حقوق بشر» مؤلفههای رفع کلیه چالشهای موجود در این نظام بوده که بدون توسعه و تأمین رفاه هماهنگ نمیتوان انتظار برقراری صلح، امنیت و رعایت حقوق بشر را داشت. آنچه در باب
