خط سی عملیات در روز

مهران اصدقی: بعد از (جریانات شکنجه)خطوطی که داه می شد تماماً جنبه های دیوانه وار و انتقام جویانه داشت که خطی که به وسیله علی زرکش داده شده بود چنین بود : "روزی سی عملیات انجام بدهید نظام سقوط خواهد کرد".

بنابراین می بایستی بازوهای نظامی جمهوری اسلامی را مورد هدف قرار دهیم و این بازوهای نظامی عبارتند از کسانی که : عکس مقامات جمهوری اسلامی دارند ! که نمونه های زیادی در جلسه قبل برادرانمان ذکر کردند . در همین خط هم می شود دید که باز هدف حمله مردم هستند چرا که اگر قرار باشد هر کسی را که عکس دارد ترور کنیم بایستی کل اهالی ایران را ترور کنیم . چون هر جا برویم مردم عکس مقامات ، نمایندگان و رهبران خودشان را زده اند . باری در رابطه با این خط ، عملیاتی هم که انجام می شد عملیات موتوری بود و اینگونه عملیات اکثرا احتیاج به موتور داشت و مردم از دادن موتور خودداری می کردند و به همین خاطر خط دادند که هرکس مانعی در راه عملیات ما ایجاد کنند بایستی از سر راه برداشته شود . که نمونه های زیادی در جلسات قبل به وسیله برادران ذکر شد و شنیدید .

آخرین خط هم این بود که خانه و مغازه افراد حزب اللهی را باید به آتش کشید و بازهم طبیعی است که باید موانع را از سر راه برداشت و این خطوط طوری بود که وقتی به مرحله عمل می خواست برسد اشکالات به وجود می آورد . مثلاً وقتی که درون خانه وارد شده ای و بخواهی خانه را آتش بزنی زن و بچه مردم می آیند و ممانعت می کنند . نمونه هایی در همین را بطه ذکر شد و دیدید که چگونه زن و بچه بی گناه مردم رابه خاک و خون کشیدیم و سازمان آثار باقی مانده این جنایات هولناک را تبلور خشم انقلابی توده ها ! می دانست . ولی در قبال انجام این عملیات از آنجا که اغلب این خطوط اساساً پایه ای نداشت .

خط روزی سی عملیات تبدیل به این شد که روزی سی نفر از افراد سازمان دستگیر بشوند . یعنی مایی که می خواستیم با انجام این ترورها بن بست را بشکنیم ، جو را باز کنیم ، طوری شده بود که جو برای خودمان بسته شده بود .

بعدها افراد بخش ویژه همه خسته و حالت بریده داشتند چرا که هر چه ترور می کردند نه تنها تاثیر مطلوبی نمی گذاشت بلکه روز به روز مردم را بیشتر از ما متنفر می ساخت و فعالیت مجدد ما سخت تر می شد .

خطوطی که به واحدهای عملیاتی داده می شد این بود که هر واحد بایستس 5 ترور در هفته انجام دهد و افراد واحد که بعضی از آنها اینجا هستند هیچکدام فرصتی پیدا نمی کردند که به کار دیگری بپردازند و بایستی تمام فکر و فعالیتشان را روی این امر متمرکز می کردند که چطور می شود فردی را ترور کرد ، چطور می شود آدم کشی نمود و چطور می شود افراد بیشتری از افراد حزب اللهی را شهید کرد . بدیهی است در قبال انجام این عملیات نیروهای ما ضربه هم می خوردند و روز به روز از تعدادشان بیشتر کاسته می شد . به طوری که تنها ضابطه عضویت افراد در واحدهای بخش ویژه این بود که فقط تیر اندازی بلد باشند . و از این راحت تر افرادی که اصلا از مواضع سازمان اطلاعی نداشتند فقط به صرف اینکه کار با سلاح را بلد بودند به واحد های عملیاتی می پیوستند . بخش ویژه که روزی به این دلیل پایه ریزی شده بود که فرمانده تربیت کند ، در انتهای کار مجبور شده بود هر فردی را که فقط تیرانداز باشد برای عضویت واحدهای خودش انتخاب کند.

این بود کارنامه بخش ویژه سازمان و همانطوری که در ابتدای صحبت توضیح دادم هدف ما از طرح این مطلب این بود که نشان دهیم این بخش که اینقدر سازمان روی آن تبلیغ می کرد اهدافش چیزی جز همان اهداف بخش نظامی - اجتماعی سازمان نبود و بخش ویژه ای که سازمان آن را به اصطلاح نیروی استراتژیک خودش قلمداد می کرد عملکردش مثل سایر قسمتهای سازمان ، سرکوب مردم بود و بس.

کارنامه سیاه(38)