در پی سفر اخیر مریم رجوی، سرکرده گروهک تروریستی منافقین (مجاهدین خلق)، به ایتالیا و استقبال برخی سیاستمداران و نمایندگان پارلمان این کشور از وی، موجی از نگرانی و اعتراض در میان افکار عمومی ایران و خانوادههای قربانیان ترور این گروهک ایجاد شد. این اقدام نهتنها توهینی آشکار به خون شهدای ترور است، بلکه پرسشهای جدی را درباره اهداف پشت پرده میزبانی کشورهای اروپایی از گروههایی با سوابق خونبار برمیانگیزد. برای واکاوی ابعاد این موضوع و پیامدهای احتمالی آن، با سیدمحمدجواد هاشمینژاد، دبیرکل بنیاد هابیلیان، به گفتوگو نشستیم. وی در این مصاحبه به تحلیل دلایل حمایت غرب از منافقین، کارنامه سیاه این گروهک و انتظارات از دستگاه دیپلماسی ایران پرداخت. در ادامه متن کامل این گفتگو را مطالعه می کنید؛
به نظر شما، چرا ایتالیا به مریم رجوی که سرکرده یک گروهی است که بسیاری از نهادهای حقوق بشری و تحلیلگران سیاسی آن را یک فرقه خشونتطلب میدانند، اجازه حضور در کشورش و سخنرانی در مجلس داده است؟
منافقین بیش از آنکه واقعیتی داشته باشند، به بزرگنمایی موقعیت خود میپردازند. اگر در پارلمان کشوری حضور یابند و با تعدادی از نمایندگان گفتوگو کنند، آن را به حساب کل آن کشور میگذارند. از سوی دیگر، اتحادیه اروپا و کشورهای اروپایی قوانین خاص خود را دارند که گاهی سوءاستفاده میشود و گروههای تروریستی مانند منافقین خود را در قالب گروههای همسو با اهداف غربیها جا میزنند.
حضور این گروهکها در اروپا عموماً با هدف تخریب روابط بین کشورها صورت میگیرد. تروریسم همواره دهشتافکن، تفرقهانگیز و مخرب است. ما این نقش را پیشتر در عراق دیدیم؛ پس از سقوط صدام، منافقین تمام تلاش خود را برای تخریب روابط ایران و عراق به کار بردند. امروز نیز شاهد چنین تلاشهایی در برخی کشورهای اروپایی، از جمله ایتالیا، هستیم. ایتالیا تاکنون روابط نسبتاً خوبی با ایران داشته، اما منافقین میکوشند این رابطه را خدشهدار کنند.
با وجود کارنامه سیاه منافقین که بر کسی پوشیده نیست، چرا برخی رسانههای اروپایی از سوابق تروریستی آنان چشمپوشی میکنند؟
هرچه رسانههای وابسته به رژیم صهیونیستی و جریانهای تند ضدایرانی بیشتر به دنبال تقابل با ایران باشند، طبیعی است که به سراغ گروههایی بروند که بتوانند از آنها به عنوان ابزار استفاده کنند. سیستمهای امنیتی اروپا با وجود استفاده از منافقین، گزارشهای مفصلی از جنایات این گروه در اختیار دارند، اما به دلیل کمبود نیروهای اپوزیسیون "آبرومند"، مجبور به استفاده از چنین گروهکهایی هستند.
اپوزیسیون برانداز جمهوری اسلامی عموماً گروههایی خشن با سوابقی سیاه هستند؛ از همکاری با صدام در کشتار مردم ایران و عراق تا تلاش برای تخریب روابط بینالمللی ایران. جالب اینجاست که همین کشورهای مدعی حقوق بشر، از کثیفترین ابزارها برای مقابله با ایران استفاده میکنند، و این خود نشاندهنده تناقض در ادعاهایشان است.
این سفر چه پیامی به خانوادههای قربانیان تروریسم در ایران میفرستد؟ آیا این اقدام نوعی توهین به آنان نیست؟
این سفر نهتنها توهین به خانوادههای شهدای ترور، بلکه توهین به تمام ملت ایران، عراق و حتی بشریت است. منافقین سابقهای مملو از جنایت و خیانت دارند؛ از کشتار مردم ایران تا همکاری با صدام در سرکوب مردم عراق. حمایت از چنین گروهی، در واقع حمایت از وحشیگری و نقض حقوق بشر است.
انتظار شما از مسئولان کشور در واکنش به این موضوع چیست؟
مسئولان جمهوری اسلامی نباید در قبال چنین اقداماتی سکوت کنند. بنیاد هابیلیان در دو دهه گذشته، اسناد و مدارک متقنی از جنایات منافقین جمعآوری کرده، از جمله لیست شهدای ترور که بخشی از آن توسط این گروهک به شهادت رسیدهاند. حتی این اسناد در شورای امنیت سازمان ملل نیز ثبت شده است.
دستگاه دیپلماسی ایران باید با تکیه بر این مدارک، بهصورت فعال در مجامع بینالمللی و نزد مقامات ایتالیایی اعتراض کند و افکار عمومی جهان را نسبت به خطر حمایت از چنین گروههای تروریستی آگاه سازد. سکوت در برابر این اقدامات، به معنای پذیرش بیحرمتی به خون شهدا و قربانیان ترور است.
//
