- اینکه دخالت غرب در افغانستان با حوادث 11سپتامبر2001(20شهریور1380) آغاز شد. افغانستان، در بخش اعظم تاریخ خود، کانون توجه ناخوشآیند قدرتهای امپریالیستی بوده است. بریتانیا سه بار در قرن نوزدهم به افغانستان حمله کرد و در هر بار این کشور را کاملاً مورد تاختوتاز قرار داد. بریتانیا انگیزههای گوناگونی برای این حملات داشت که کماهمیتترین آن کنترل مزارع سودآور خشخاش بود. منبعی که بعداً، مانند امروز، به بزرگترین محل تأمین هروئین جهان تبدیل شد. تریاک یکی از ابزارهای بریتانیا برای بسط کنترل استعماری خود در کشورهای مختلف، بهویژه در چین، بوده است.
در دوران ریاستجمهوری کارتر، آمریکا برنامه تضعیف دولت ملی افغانستان و سپس تسلط بر این کشور را آغاز کرد. منظور اصلی آمریکا، همانگونه که معمار اصلی آن، «زبیگنیو برژینسکی» صراحتاً اعتراف میکند، ایجاد شرایطی بوده است که شوروی را تطمیع کند و وارد افغانستان شود، کشوری که به زعم آمریکاییها میتوانست «ویتنام شوروی» شود. امری که در وقت لازم، دسامبر سال 1979(آذر1357)، اتفاق افتاد.
طی دهه 1980، آمریکا با همکاری پاکستان و عربستان سعودی، مبارزین شبهنظامی را در پاکستان تأمین مالی و تسلیح نمود و به آنها آموزش داد تا در افغانستان و مناطق دارای اکثریت مسلمان در شوروی و چین نفوذ کنند. ازجمله این «مجاهدین» یا «مبارزین آزادی»، آنگونه که رونالد ریگان آنها را توصیف کرد، یک جوان سعودی به نام «اسامه بنلادن» بود. آمریکا از میان اعضای «مجاهدین افغان» که مایل به مبارزه بودند و به آنها دسترسی داشت یک پایگاه اطلاعاتی تشکیل داد. این پایگاه در میان سرویسهای اطلاعاتی غربی، که گاهی برای ایجاد اختلال در کشورهای هدف از آن استفاده میکردند، بیشتر با نام عربی آن یعنی «القاعده» شناخته میشد.
- اینکه دولت طالبان از تسلیم بنلادن به آمریکاییها خودداری کرده بود. دولت بوش در سال 2001 از طالبان خواست بنلادن را تحویل دهند، زیرا به زعم آنها وی احتمالاً مغز متفکر حمله 11 سپتامبر بود. طالبان به یک شرط پذیرفت بنلادن را برای محاکمه به کشور سوم بیطرف تحویل دهد؛ آنها از آمریکا خواستند برای اثبات این ادعا که بنلادن واقعاً مسئول حمله 11 سپتامبر بوده است مدرک ارائه کند، درخواستی که نامعقول نبود. آمریکا مدرک ارائه نکرد و تا به امروز هم این کار را نکرده است. «افبیآی» حتی بنلادن را در فهرست موسوم به «خطرناکترین افراد تحت پیگرد» برای حمله 11 سپتامبر قرار نداده بود. اگر چه نام وی برای برخی جنایات اثبات نشده دیگر، در چندین فهرست قرار داشت. وقتی پرسیده بودند چرا نام بنلادن در فهرست افراد تحت پیگرد نیست، سخنگوی «افبیآی» پاسخ داده بود: «چون مدرک متقنی در دست نداریم.»
- اینکه اشغال افغانستان باعث بهبود در زمینههای اجتماعی مانند حقوق زنان شده است. با وجود 11 سال اشغال و صرف میلیاردها دلار، براساس گزارش تازه منتشر شده، افغانستان به لحاظ وضعیت زنان و «محافظت از کودکان»، در جایگاه دوم بدترین کشورهای جهان قرار دارد و تنها نیجر جلوتر از افغانستان در این فهرست است.
- اینکه اشغال افغانستان شر تروریسم را بیش از گذشته از مردم جهان دور کرده است. در حقیقت، عکس این ادعا صحیح است. در نتیجه پیامد مستقیم حملات غرب به کشورهای مسلمانان (آمریکا هماکنون حداقل 6 کشور را بمباران و در بیش از یکدوجین کشورها مداخله میکند)، گروههای تروریستی در منطقه خاورمیانه تکثیر شدهاند.
