تاثير ديپلماتيك اعلام خبر ورود ايران به فاز توليد صنعتي سوخت هسته اي خيلي زود خود را نشان داد. اين البته از قبل پيش بيني هم مي شد كه اعلام چنين خبري بسياري از معادلات ديپلماتيك و مذاكراتي را دگرگون كند، ولي سرعت اين دگرگوني تا حدودي غيرمنتظره بود.
نصب و تست موفق 3000 ماشين سانتريفيوژ در نطنز، قبل از هرچيز موضع آن دسته از غربي ها را كه همواره معتقد بوده اند هزينه زندگي با يك ايران هسته اي كمتر از هزينه تلاش براي جلوگيري از تبديل ايران به يك قدرت هسته اي است، تقويت كرد. اكنون اين گروه در مقابل آمريكا، انگليس و صهيونيست ها استدلال مي كنند كه ايران به سرعت در حال پيمودن مسير مورد نظر خويش است و غرب اگر بخواهد همچنان خود را از موهبت گفت وگو با ايران محروم كند تنها بازنده اين معركه خواهد بود.
اين پيام را عقلاي اهل سياست در اروپا و آمريكا ظاهرا دريافته اند. خبرهاي موثقي هست كه سولانا به نمايندگي از گروه 6 چند بار طي روزهاي گذشته با مسئولان ايراني تماس گرفته و علاقه خود به آغاز مذاكرات را ابراز كرده است. جالب اينكه در اين تماس ها چندان تاكيدي بر تعليق غني سازي به عنوان پيش شرط مذاكرات وجود نداشته است. اين يعني طرف غربي به طور تلويحي پذيرفته كه پيش شرط تعليق تحقق نيافتني است و اصرار بر آن تنها زمان مذاكره با ايران را - كه براي غرب در وضع فعلي اهميت حياتي دارد- به تعويق مي اندازد.
با اين حال مقام هاي ايراني رغبت چنداني به پذيرش اين پيشنهاد از خود نشان نداده اند. در ايران عقيده غالب اين است كه صداقتي در اين پيشنهادها وجود ندارد و غرب هنوز خود را براي يك مذاكره جدي و سازنده با ايران آماده نكرده است. ايران بايد نشانه هاي روشن در دست داشته باشد كه اين مذاكرات در فضايي متفاوت با قبل و در حالي آغاز خواهد شد كه غربي ها پيام پيشرفت هاي اخير ايران را تمام و كمال دريافته اند. تا زماني كه چنين نشانه هايي آشكار نشود، به هر پيشنهاد جديد مذاكره- كه روزانه و به وفور از طرق مختلف به تهران ارسال مي شود - به ديده ترديد بايد نگريست. خصوصا اين احتمال وجود دارد كه كاسه اي زير نيم كاسه باشد و مثلا غربي ها بخواهند با ترتيب دادن يك مذاكره صوري با ايران و اعلام شكست زودهنگام آن رضايت برخي طرف ها مانند روسيه وچين را براي تدوين پيش نويس قطعنامه چهارم عليه ايران جلب كنند.
مذاكرات دير يا زود آغاز خواهد شد. مهم اين است كه ماهيت پروسه تغيير كرده باشد و بدانيم غرب به مذاكره به عنوان مكانيسمي براي رسيدن به توافق نگاه مي كند نه ابزاري براي متوقف كردن ايران. ايران طرف مذاكره است نه موضوع مذاكره.
منبع:کیهان
