اصرار دولت عراق براي تخليه پادگان نظامي اشرف و ناتواني اشغالگران در زمينه حمايت از گروهك منافقين موجب پرخاشگري سايت اين سازمان تروريستي شد.
پايگاه اينترنتي منافقين در واكنش به استيصال آمريكا نوشت: آمريكا مي خواهد اشرف را به دولت عراق تحويل دهد و اشرفيان را در مكاني ديگر كه تاكنون هيچ «گراي» مشخصي ندارد اسكان دهد. موضوع حفاظت از اين مكان مجهول، به امان خدا واگذاشته شده است. يعني به زبان ساده، ساكنان اشرف به تصميم آمريكا به قربانگاه فرستاده مي شوند. «گراي» اين مكان احتمالا قبلا به سپاه پاسداران داده شده است يا خود آنرا محاسبه كرده اند. در فرهنگ سياسي دولتهايي كه به نوبت در آمريكا زمام امور را به دست مي گيرند، از قرار معلوم «فرار» از كانون خطر به معني «امنيت» بيشتر است. البته اشتباه نكنيم، اين مقوله فقط زماني از طرف آنها مطرح مي شود كه چاره اي بجز تسليم در مقابل زور ندارند. بطور نمونه، خروج فرارگونه نيروهاي آمريكايي از لبنان بعد از كشته شدن بيش از سيصد سرباز و تفنگدار آمريكايي در سالهاي دور بوسيله بمبي ظاهرا از همين منطق پيروي مي كرد.
ارگان منافقين ادامه مي دهد: وقتي زور طرف مقابل زياد است و منفعت آنچناني در كار نيست فرار را بر قرار ترجيح مي دهند. بطور مثال استدلالي كه جديدا براي توجيه بي عملي و شانه خالي كردن از زير تعهدات ادعايي خود مي آورند، اينست كه بايد كار تغيير رژيم در كشورهاي ديكتاتوري به عهده مردم آن كشورهايي كه دچار ديكتاتوري هستند گذاشته شود. معكوس اين موضوع وقتي اتفاق مي افتد كه در مقابل خود تهديد آنچناني احساس نمي كنند و دشمن، مثلا مردم كشوري هستند كه بعد از سالهاي متمادي تحريم و محاصره، ناي نفس كشيدن ندارند. آن جاست كه در حركتي بسيار آزاديخواهانه با استفاده از پيشرفته ترين تكنولوژي و بكارگيري علمي مرگبارترين تسليحات نظامي، بي توجه به موازين حقوق بين الملل و كنوانسيونهاي بين المللي، يورش مي آورند و همه چيز را نابود مي كنند. نمونه عراق در اين مورد در دسترس و گوياست.
رسانه منافقين هيچ اشاره اي به نقش جنايتكارانه خود در سركوب شيعيان و كردهاي عراق كه به عنوان خوش خدمتي براي صدام صورت گرفت، نكرد اما نوشت آمريكا در حال باج دادن يكطرفه به رژيم ايران و متحد آن در عراق است. در حال حاضر سياست آمريكا در عراق كاملا تحت نفوذ و فشار رژيم آخوندي قرار دارد.
