
شهيد على علی نواز در اول بهار سال ۱۳۲۹ در روستای آبرس از توابع شهرستان سراب در یک خانواده کاملا مذهبی و متدین دیده به جهان گشود. پدرش محمود علی نواز فردی متدین و زحمتکش بود و مادرش خانم صغری مهرانگیز بانویی مومنه و خانه دار بود. شهید در آغوش مادر و پدری مهربان و متدین تربیت یافته و رشد نمود و همانند سایر کودکان هم سن و سال خود تا سن شش سالگی در فضای دلپذیر روستا به بازی و تفریح مشغول بود تا اینکه به سن مدرسه رسید.
در سال تحصیلی ۳۵-۳۶ برای آموختن علم و دانش و فراگیری تحصیلات ابتدایی وارد دبستان روستا شد. ولی به علت مشکلات زندگی نتوانست بیشتر از سه کلاس درس بخواند و مجبور به ترک تحصیل شد و برای کمک به اقتصاد خانواده از همان کودکی مشغول به کار شد، شهید از همان کودکی طعم تلخ فقر و نداری را چشید و همین امر باعث شد که سخت کوش و پر تلاش بار بیاید. شهید از لحاظ مسایل اعتقادی و مذهبی از همان کودکی به همراه پدر و مادر خود به مسجد می رفت و در سوگواری ها و مراسمات مذهبی که برای ائمه اطهار(ع) برگزار می گردید شرکت می نمود.
شهید در دوران نوجوانی به همراه خانواده خود به شهرستان گنبد مهاجرت نمودند تا شاید مهاجرت باعث شود که وضع اقتصادی خانواده و امرار معاش آنها تغییر نماید، این قسمت از دوران زندگی شهید مصادف بود با زمان تبعید حضرت امام خمینی (ره)، که این تبعید امام جرقه های اولیه ظلم ستیزی و ایستادگی در مقابل عمال رژیم پهلوی را در فکر او بوجود آورد، شهید بعد از مدتی به شغل جوشکاری روی آورد و با نزدیک شدن به دهه پنجاه از آنجا که در یک خانواده مذهبی و رنج کشیده بزرگ شده بود با شنیدن پیام ها و سخنرانی های امام در خود احساس وظیفه می کرد که به پیام های امام امت لبیک بگوید و بر همین اساس در تظاهرات ها و راهپیمایی هایی که بر ضد رژیم پهلوی بر پا می شد شرکت می کرد.
شهید در سال هزار و سیصد و پنجاه و دو به خدمت سربازی اعزام شد و در تاریخ ۵۴/۶/۱۵ خدمتش را به پایان رسانید و مجددا به کار مشغول گردید. در حدود دوسال بعد از پایان خدمت سربازی با خانم ظریفه فکری آبرس ازدواج نمود که حاصل این ازدواج دو فرزند یک پسر و یک دختر می باشد. ( البته فرزند پسر او بعدها فوت شد) شهید با آغاز انقلاب اسلامی شرکت فعالی در تظاهرات و راهپیمایی ها داشت تا اینکه تحرک های تجزیه طلبان و تروریست ها در هر گنبد شروع شد و شهید همچون سایر مردم انقلابی به مقابله با ضدانقلاب بر خواست که سرانجام در تاریخ ششم فروردین ۱۳۵۸ بر اثر اصابت گلوله تروریست های فدائیان خلق در گنبد کاوس به درجه رفیع شهادت نایل آمد.
این شهید بزرگوار طی یک مراسم با شکوهی تا امام زاده یحیی بن زید (ع) تشییع و در جوار این امامزاده عزیز و درکنار سایر شهدای انقلاب اسلامی به خاک سپرده شد.
روحش شاد یادش گرامی و پر رهرو باد