
روحانی شهید حجتالاسلام سیداحمد دیباجیحسینی در سال 1315 در یک خانواده روحانی در سده اصفهان به دنیا آمد. پس از طی دوره ابتدایی روانه قم شد و راه پر خیر و برکت پدر عالمش را در پیش گرفت.
ایشان پس از طی مقدمات و سطح، آهنگ نجف اشرف نمود و در آن دیار ولایت، محضر آیات عظام سیدمحسن حکیمطباطبایی، سیدمحمود شاهرودی و آقا سیدابوالقاسم خویی را مغتنم شمرد و بهرهها اندوخت. در این ایام با دختر شیخ آقا بزرگ تهرانی صاحب الذریعه ازدواج نمود. شهید گرامی مدتی بعد به اتفاق خانوادهاش ، نجف را به مقصد مشهد ترک کرد ولی به عللی در تهران ماندگار شد. ایشان جلسات دینی تشکیل میداد و در راستای اعتلابخشی به فرهنگ دینی مردم شهر تلاش و کوشش نمود. در خلال همین ایام کتاب تبویب الذریعه را آماده و جلد اول آن را به چاپ رسانید.
شهید دیباجی برای به ثمر رسیدن انقلاب، سعی و تلاش کرد و به اشکال مختلف مردم را نسبت به اهداف حرکت امام خمینی(ره) آگاه مینمود. او پس از به ساحل نشستن کشتی انقلاب بیکار ننشست و در جهت پیشبرد اهداف انقلاب نقشآفرینی نمود. سند این ادعا، خون پاک آن سید مظلوم است که همراه دو فرزند عزیزش بر زمین ریخت.
ایشان مسئولیت کمیته مسجد مهدیه و مسجد محسنی را بر عهده داشت. فعالیتهای خالصانهاش آتش کینه و نفرت منافقین را برافروخت .
عاقبت شامگاه 18 فروردین 1358 پس از نماز مغرب و عشاء در اثر انفجار بمب در مسجد، شربت شهادت نوشید و به همراه دو فرزند مظلومش به دیار باقی شتافت. فرزندانش سید محمد 19 سال و سید علی 14 سال داشتند.
از جمله خدمات علمی این مرد دیندار در کنار تفسیر قرآن کریم، میتوان به کشکول در علوم مختلف در دو جلد، الاجازات الی طرق الاحادیث و الروایات و تقریرات فقه و اصول اشاره کرد.
همچنین به همت سید دیباجی درمانگاه و صندوق قرضالحسنه حضرت مهدی(عج) تاسیس شدکه منشاء خدمات در خور توجهی برای مردم است