در روز ۱۸ شهریور ماه سال ۱۳۲۸ در شهرستان سنندج کودکی دیده به جهان گشود.
پدرش عبدالحسین و مادرش فاطمه او را داریوش نام نهاد داریوش دوران کودکی را غرق در بازی‌های کودکانه به پایان رسانید و در سن هفت سالگی دست در دست پدر و با شور و شوق فراوان در یکی از مدارس ابتدایی شهرستان سنندج ثبت نام نمود و به تحصیل علم پرداخت. در نتیجه دوره ی ۵ ساله ی ابتدایی را با موفقیت به اتمام رسانید اما بعد از آن به علت کمک به تامین مخارج خانواده و مشکلات مادی مجبور به ترک تحصیل شد وی پس از رسیدن به سن جوانی در سال ۱۳۵۳ با دختری نجیب از خانواده ای متدین ازدواج کرد با اوج گرفتن مبارزات مردمی علیه رژیم منحوس پهلوی او نیز همچون همسالان خود به صف انقلابیون پیوست.
با پیروزی انقلاب اسلامی نیز به پیروی از فرامین امام خمینی(ره) بلافاصله به برادران خود در سپاه پاسداران پیوست. وی سالها در راه دفاع از انقلاب اسلامی و همچنین پاکسازی منطقه از وجود گروهک‌های ضدانقلاب مبارزه کرد و در عملیات های مختلف شرکت جست که طی یکی از همین عملیات‌ها در سال ۱۳۶۰ از ناحیه چشم راست و گوش آسیب جدی دید و به درجه پر افتخار جانباز ۵۵ نائل آمد اما پس از آن نیز دست از تلاش و مبارزه برای حفظ انقلاب برنداشت.
سرانجام در تاریخ ۱۳٨٤/٩/٢٦ پس از ۲۷ سال خدمت صادقانه توسط گروهک تروریستی پژاک در خیابان طالقانی شهر سنندج در مغازه لنت کوبی اش در یک اقدام تروریستی با یک گلوله به سر مقابل چشمان پسرش ادریس به شهادت رسید و پیکرش در جوار همرزمان شهیدش در قطعه شهدای بهشت محمدی به خاک سپرده شد.
