زني بسيار مومن، فداكار، و مهربان بود و در تظاهرات عليه رژيم شاهنشاهي حضوري فعال داشت. خانه اش را محل فعاليت مبارزان قرار داده بود. پس از پيروزي انقلاب اسلامي با تشكيل جلسات قرآن و تعليم خواهران رسالت خويش را در شكوفايي اسلام تداوم بخشيد. او آرزوي نثار جان براي انقلاب و اسلام را داشت. او شيفته آتش عشق و تشنه شربت شهادت بود.
در شب 22 خرداد شهید همراه با همسر و فرزندانش در خانه برادرش(شهید اسماعيل صفدري) مهمان بودند، اسماعیل صفدری عضو شورای اسلامی کارخانه جنرال موتور بود، در همان شب دو نفر به زور وارد خانه او شدند و بعد از شناسایی وی با شلیک دو گلوله به سرش او را به شهادت رساندند و همسر وی را هم با ضرب گلوله مورد حمله قرار دادند که ایشان از ناحیه پا و کمر مجروح و جانباز گردید، سپس با ضرب دو گلوله به شهید و همسرش آنها را هم به شهادت رساندند، هنگاميكه منافقين قصد به شهادت رساندن شهيد را داشتند ايشان به منافقين گفت اگر قصد كشتن ما را داريد پس فقط به اين بچه يك ساله رحم كنيد و از او بگذريد كه منافقين بعد از به شهادت رساندن آنها، حتي از آن بچه يكساله هم نگذشتند و با آغشته کردن خانه به بنزین و پرتاب نارنجك آتش زا کودک 13ماهه آنها(شهیده نجمیه علی آبادی) را به شهادت رساندند.
به نقل از پروين حسن زاده (خواهر زاده شهيد):
پسر شهيد به نام هاشم كه 8 سال بعد از شهادت مادر در همان روز شهادت مادر به علت سرطان خون در گذشت،3 روز قبل از شهادت پدر و مادر در شاهرود خواب ميبيند كه مردي سبزپوش به خوابش آمده و مي گوید به پدرو مادرت بگو شهيد مي شوند و خواهر كوچكت هم همينطور، بچه صبح براي پدر تعريف مي كند ولي چون كوچك بود كسي به حرفش توجهي نمي كند.
