" گروه سازمان مجاهدين (منافقين) خلق ايران بااين ادعا که تنها اپوزيسيون مشروع جمهوري اسلامي است، ديکتاتوري و استبدادگرايي خود را ثابت مي کند."
" اعضاي اين سازمان يک گروه دمکرات، تکثر گرا و اصلاح طلب نيستند و در ايران اين سازمان به هيچ عنوان نقش جدي به عنوان اپوزيسيون بازي نمي کند."
" ما براي اينکه نشان دهيم از جريان هاي دمکراتيک در ايران حمايت مي کنيم، نياز به گروه مجاهدين (منافقين) نداريم."
" تنها راه مقابله با جاه طلبي هسته يي رژيم ايران حذف نام سازمان مجاهدين خلق ايران از ليست تروريستي و تغيير دموكراتيك در ايران توسط مردم و مقاومت ايران است."
از میان 4 نقل قول بالای صفحه ، سه نقل قول اول مربوط به نامه نمایندگان پارلمان اروپا به دیگر نمایندگان این پارلمان می باشد و نقل قول آخر گفته های علیرضا جعفر زاده با رادیو آمریکا است . به نقل قول آخر کمی بیشتر دقت کنید ، چند بار تا به حال آن را شنیده ایم؟! آیا بوی تهوع از آن به مشام هر خواننده ای نمی رسد ؟ آمریکایی ها و اروپایی ها تا به حال چند بار اعلام کرده اند که برای رسیدن به اهداف خود در ایران اصلا بر روی این گروه حساب باز نمی کنند ؟ اینکه چرا مغزهای نم کشیده منافقین هنوز هم در تکرار مکرراتی می گذرد که فقط خوش آیند مریم و مسعود رجوی است و هنوز به روز نشده است ! اما تکرار همیشگی این ادبیات مرده توسط عناصر باند رجوی و تکذیب و رد این نوع نگرش توسط اروپایی ها همواره باعث شده تا منافقین بیش از پیش " کور و بور " شوند .
نامه چاپ شده در سایت روزنامه " اشتات وب " نشان داد علی رغم تمام تبلیغات و باج دهی های باند رجوی برای وارونه جلوه دادن شخصیت منحط خود ، هنوز هم اروپایی ها در مورد منافقین بر مداری نامعقول گام بر نمی دارند . ذکر مواردی از تخلفات عدیده این گروه تروریستی در نامه اعضا پارلمان اروپا از قبیل شکنجه اعضای این گروه و فرستادن آنها به زندان ابوغریب ، طلاق های اجباری و فروش فرزندان اعضاء به خانواده های اروپایی ، اگر چه تنها گوشه هایی از کارنامه جنایات فراوان باند رجوی و موارد عدیده نقص حقوق بشر را نشان می دهد اما نشان دهنده اشراف اعضای پارلمان اروپا به مسائل فرقه رجوی می باشد و ضمنا نشان دهنده این مطلب نیز هست که رفتار ننگ آلود گذشته و حال رجوی و گروه تروریستی اش با تبلیغات زیاد و خرج میلیون ها دلار نیز نتوانسته از اذهان عمومی پاک شود ، به ویژه آنکه ارائه اسناد خیانت رجوی به جامعه بشری در گذشته و حال، خود گویای همه چیز برای نمایندگان پارلمان اروپا بوده است .
از جنبه ای دیگر می توان نامه نمایندگان پارلمان اروپا به دیگر همتایان خود را نوعی بیانیه غیر رسمی قلمداد نمود . بیانیه ای که از طرفی نویسندگان آن، بر خود لازم دیده اند تا نسبت به تنویر افکار اندکی از همکاران خود که با وسوسه های منافقین درگیرشده اند و از روی ناآگاهی دست به تایید منافقین زده اند ، اقدام کند و از طرفی نیز نویسندگان لازم دیده اند تا ضمن آگاه سازی دیگران، خود را نیز از تبلیغات مسموم منافقین مبنی بر همراهی اتحادیه اروپا با خود مبرا سازند . قدر مسلم اینکه بیانیه ای در این سطح و از جانب عالی ترین نهاد مردمی اروپا می تواند تا زمانهایی طولانی حکم ابطال کننده ای قوی برای تبلیغات منافقین را داشته باشد . این نامه از جهاتی دیگر نیز می تواند حائز اهمیت باشد : اول آنکه تنهایی دولت انگلستان در مساله خروج منافقین از لیست تروریستی به خوبی آشکار شد و پوچی تئوری فتح سنگر به سنگر که توسط سران منافقین بعد از خروج فرقه از لیست تروریستی انگلستان دنبال می شد به راحتی آشکار شد . این مساله باعث شد تا تبلیغات گسترده و هزینه های بسیار کلانی که باند رجوی برای تجمع های خود صرف نموده بود نیز به باد برود . از طرفی دیگر باتامل بیشتر در این نامه به این مساله نیز می توان رسید که درمیان دو دستگی ایجاد شده میان اقلیتی کوچک از طرفدار منافقین در پارلمان اروپا و اکثریتی قابل توجه از مخالفان منافقین ، این اکثریت بود که برای جدا نمودن راه خود از اقلیت ِ مدافع طرفدار گروه تروریستی رجوی و نیز جلوگیری از بازخواست افکار عمومی کشور خود و اروپا – در باب چرایی حمایت از یک گروه تروریستی – برخودلازم و بایسته دید تا با صدور بیانیه ای غیر رسمی ، مخالفت خود را با حمایت از منافقین یه صورت آشکار نشان دهد.
اگر در ثانیه های اولیه اعلام رای دادگاه تجدید نظر انگلستان درمورد منافقین، مریم رجوی رای دادگاه را " یک پیروزی بزرگ برای مقاومت ایران " اعلام کرد و از فرط ذوق زدگی آن را "از آن مردم عراق و مردم همه كشورهای خاورمیانه كه از اشتباه وخیم دولت های غرب در زدن برچسب به مجاهدین لطمات عظیمی متحمل شدهاند "! دانست ، درنتیجه امروز هم این شکست به مراتب باید به تعداد کشورهای اتحادیه اروپا ضرب شود تا عمق بدبختی و شکست مریم رجوی – با وجود تمام تلاش های او برای فریب افکار عمومی اروپا – آشکار شود .
سران سیاسی اروپا بارها و با توجه به سوابق این گروه تروریستی نه تنها آنها را لایق جانشینی حکومت فعلی ایران ندانسته اند بلکه همواره از آنها به عنوان یک گروه غیر دموکراتیک و فاقد پایگاه درایران یاد کرده اند . در این میان حکایت مریم رجوی با آن طرح کذایی راه حل سومش، حکم همان ضرب المثلی را دارد که می گفت : " یکی را به ده راه نمی دادند ، سراغ خانه کدخدا رامی گرفت ! "
