مریم رجوی سرکرده منافقین، چرخهای از تناقض و ریاکاری را دنبال میکنند که در آن، از یک سو برای تحمیل سختترین تحریمها علیه ایران لابیگری کرده و از سوی دیگر، از نتایج همان تحریمها برای ایجاد نارضایتی و آشوب در کشور سوءاستفاده مینمایند. این رویکرد دوگانه، ماهیت سودجویانه و غیرانسانی این گروه را به وضوح نشان میدهد.
منافقین با دیدارهای مکرر با مقامات غربی، از جمله سناتورهای آمریکایی و شخصیتهایی مانند پمپئو و بولتون، همواره خواستار تشدید فشارهای اقتصادی علیه ایران بودهاند. در این دیدارها صراحتاً از تحریمهایی استقبال کردهاند که دسترسی مردم به نیازهای اولیه مانند دارو و غذا را تحت تأثیر قرار میدهد. اسناد و گزارشهای متعدد نشان میدهد که این گروه بهطور فعال در تلاش است تا هر گونه امکان کاهش تنش بین ایران و غرب را از بین برده و مسیر تنشزدایی را مسدود کند.
اما تناقض اصلی هنگامی آشکار میشود که تحریمهای درخواستی آنان، زندگی روزمره مردم را دشوار میسازد. در چنین شرایطی، همان گروه که مشوق اصلی تحریمها بوده، خود را حامی مردم معترض، که این اعتراض اقتقادی به حق نیز هست، نشان داده و سعی میکند بر موج نارضایتیهای معیشتی سوار شود. این نشاندهنده آن است که استراتژی اصلی آنها «تولید تنفر» و تبدیل اعتراضات صنفی مسالمتآمیز به خشونت و بیثباتی است. به عبارت دیگر، آنها ابتدا طناب تحریم را بر گردن اقتصاد کشور محکم میکنند و سپس، هنگامی که فشار اقتصادی بر مردم افزایش مییابد، مدعی همدردی و رهبری اعتراضات میشوند.
حمایت برخی مقامات غربی از این گروه نیز عمدتاً ماهیتی ابزاری و مالی دارد. دریافت مبالغ هنگفت توسط افرادی مانند جان بولتون برای حضور و سخنرانی در گردهماییهای آنها، گواه این ادعاست. این روابط، بیش از آنکه نشاندهنده مشروعیت مردمی این گروه باشد، بیانگر معاملات سیاسی و استفاده ابزاری از آنها برای پیشبرد اهداف ضدایرانی است.
در مقابل این چرخه ویرانگر، هوشیاری و درایت مردم کلید اصلی مقابله است. ضروری است که جامعه، به ویژه اقشار زحمتکش و اصناف، میان اعتراضات قانونی و مشروع صنفی با اغتشاش و خشونتِ تحریکشده توسط گروهکهای فرصتطلب، مرزبندی دقیقی قائل شوند. نباید اجازه داد کسانی که خود خواستار تحریم و فشار بر مردم بودهاند، اکنون به عنوان مدعیان حمایت از مردم ظاهر شوند.
همزمان، مسئولان کشور نیز با درک شرایط، اقدامات پیشگیرانه و حمایتی را در دستور کار قرار دادهاند. تشکیل کارگروههای ویژه برای مقابله با آثار جنگ اقتصادی، تلاش برای ایجاد ثبات در بازارها و گسترش چتر حمایتی برای اقشار آسیبپذیر، بخشی از این اقدامات است. هدف نه تنها تابآوری در برابر فشارها، بلکه تبدیل تهدیدها به فرصت برای اصلاح ساختارهای اقتصادی است.
نتیجه آنکه، توطئه دشمن برای فلج کردن اقتصاد ایران و سوءاستفاده از پیامدهای آن، تنها در سایه هشیاری جمعی، مقاومت آگاهانه مردم و تدبیر مسئولان خنثی خواهد شد. ملتی که ریشه مشکلات را به درستی میشناسد، فریب ظاهر فریبنده گروههای فرصتطلب و تروریستی را نخواهد خورد.
