مولانا نذیر احمد سلامی، عضو مجلس خبرگان از استان سیستان‌وبلوچستان در نشست علمی تروریسم، ژئوپلیتیک مرزی و امنیت ایران، توطئه‌های استکبار برای تجزیه کشورهای اسلامی را محکوم کرد و با اشاره به نمونه‌های تاریخی مانند طرح "بلوچستان بزرگ"، هشدار داد: دشمن با تحریک احساسات قومی و مذهبی در پی تضعیف وحدت اسلامی است. وی تأکید کرد: حفظ مرزهای جغرافیایی و عقیدتی و پرهیز از تفرقه، رمز عبور از این توطئه‌هاست.
مولانا سلامی همچنین تروریسم فرهنگی و مذهبی را نیز از تلاش‌های غرب و استکبار دانست. او گفت: همان‌طور که دوستان اشاره کردند مرز چه جغرافیایی باشد و چه عقیدتی و معنوی، بسیار مهم است. بعضی گناهان موجب فساد در جامعه می‌شود و قرآن دربارۀ آن‌ها می‌فرماید به مرز این گناهان هم نزدیک نشوید «و لاتقربوا الزنا» «و لا تقربوا مال الیتیم». این لاتقربوا یعنی به مرز این گناهان وارد نشوید چرا که نزدیک‌شدن به مرز و شکستن مرز گناهان خطرناک است. مرز جغرافیایی هم اهمیت خاصی دارد و بنده چند مثال دربارۀ آن عرض می‌کنم.
پاکستان و افغانستان کشورهای اسلامی هستند و شاید بیش از نود درصد جمعیت این کشورها مسلمان باشد. اما همیشه در میان این دو کشور تنش وجود داشته و به جای اینکه افغانستان با پاکستان دوست باشد، با هندوستان ارتباط دوستانه دارد. به دلیل اینکه زمان استقلال پاکستان، هندوستان و بریتانیا اجازه ندادند مناطق جغرافیایی امروزی پاکستان ایجاد شود و می‌خواستند مناطق کابل، جلال‌آباد، پیشاور و منطقۀ پختون‌نشین بلوچستان به‌عنوان یک کشور مستقل و به‌نام پختونستان تشکیل شود. سیاست‌مداران زیادی در این زمینه کوشش کردند؛ ولی موفق نشدند. حالا نیز استکبار همیشه سعی می‌کند قوم پختونی را که در محدودۀ جغرافیایی افغانستان هستند، از لحاظ اقتصادی پیشرفته جلوه دهد تا پختون‌های منطقۀ پاکستان به آن‌ها گرایش پیدا کرده و ملحق شوند. پاکستان نیز سعی می‌کند که منطقۀ پختون‌نشین افغانستان را همیشه بحرانی جلوه دهد تا پختون‌های سرزمین خود تمایلی به ملحق‌شدن به افغانستان نداشته باشند. استان خراسان‌رضوی با دو کشوری که تقریباً حکومت‌های مرکزی‌شان نفوذی ندارند هم‌مرز است. حدود بیست سال پیش شخصی می‌گفت که در یک کتابخانه در کشور آلمان هفتاد سال قبل نقشه‌ای به‌نام بلوچستان بزرگ دیدم که از بندرعباس تا کراچی را شامل می‌شد. بیشتر سعی قوانین منطقۀ بلوچستان و پاکستان هم همین بوده است. الان نیز در تلاشند که این بلوچستان بزرگ محقق شود. مرام استکبار و از اهداف مهم آن این است که تمام کشورها به‌خصوص کشورهای اسلامی باید تجزیه و کوچک شوند و قدرت آن‌ها کم شود.
در پاکستان و بلوچستان پاکستان اکثر خوانین تجزیه‌طلب هستند و انجمن‌های دانشجویی هم با آن‌ها همراه‌اند. آن‌ها بر اساس نقشۀ استکبار، بلوچستان ایران را بلوچستان‌غربی و بلوچستان پاکستان را بلوچستان‌شرقی می‌گویند. به‌دلیل اینکه وضع اقتصادی بلوچستان ایران با تمام گرفتاری‌هایی که هست از وضع اقتصادی بلوچ‌های پاکستان خیلی بهتر است، تجزیه‌طلب‌های پاکستان و استکبار از این طریق نمی‌توانند از مردم بلوچستان ایران ملحق‌شدن به پاکستان را بخواهند. همچنین از نظر دینی اوضاع بلوچستان ایران خیلی بهتر از وضعیت بلوچستان پاکستان است. در بلوچستان پاکستان، خوانین و انجمن‌های دانشجویی طرفدار کمونیسم هستند. این عوامل باعث می‌شود که بلوچ‌های بلوچستان ایران و اهل‌سنت آن هیچ گرایشی به تجزیه‌طلبی نشان ندهند. به همین دلیل امروزه موضوع آزادی را مطرح می‌کنند که در ایران آزادی نیست؛ ولی در پاکستان بیشتر است و برای این آزادی تبلیغات می‌کنند. به‌هرحال از همان ابتدا نبرد حق و باطل در اسلام وجود داشته و گروه های تروریستی یا هر قدرت دیگری که باشد جای نگرانی نیست. «جاءَ الحقُّ وَ زَهَقَ الباطلُ انَّ الباطِلَ کانَ زَهُوقًا» آنچه که الان برای ما مهم است، حفظ وحدت و بهانه‌ندادن به دشمن است.
