کاظم غریبآبادی، معاون امور حقوقی و بینالمللی وزیر امور خارجه ایران، به شدت از استانداردهای دوگانه و سازوکارهای جانبدارانه حقوق بشری که به گفته او عدالت جهانی را تضعیف میکنند، انتقاد کرد.
به گزارش هابیلیان به نقل از تهران تایمز، غریبآبادی که ریاست هیأت ایرانی را در چهلوهشتمین نشست گروه کاری بازنگری دورهای جهانی (UPR) در ژنو، سوئیس بر عهده داشت، از سوءاستفاده سیاسی از مسائل حقوق بشر، بهویژه اجرای گزینشی استانداردها که به گفته او کشورهای در حال توسعه مانند ایران را هدف قرار میدهد، ابراز نگرانی کرد.
در این نشست که به ابتکار ایران برگزار شد، غریبآبادی نگرانی عمیق کشورش را نسبت به وضعیت حقوق بشر در جهان ابراز کرده و مدعی شد که بهاصطلاح مدعیان حقوق بشر از این مسائل برای پیشبرد اهداف سیاسی خود استفاده میکنند. او گفت: «مدعیان رهبری حقوق بشر نهتنها تحریمهای ناعادلانهای علیه ایران اعمال کردهاند، بلکه از گروههای تروریستی نیز حمایت کردهاند و بهطور مستقیم حقوق مردم ایران را نقض کردهاند.» او تأکید کرد که این اقدامات توهینی به هنجارهای بینالمللی حقوق بشر است.
این دیپلمات در ادامه کشورهای غربی را به ریاکاری متهم کرد و گفت: «آنها با بیشرمی ما را به نقض حقوق بشر متهم میکنند، درحالیکه حقوق شهروندان خود و مردم دیگر نقاط جهان را نقض میکنند.» او سازوکارهای حقوق بشری اعمالشده علیه ایران را سیاسی و ناعادلانه توصیف کرده و آن را دخالت در امور داخلی کشور و نقض حاکمیت ایران دانست.
غریبآبادی همچنین به تأثیرات طولانیمدت و مخرب تحریمهای آمریکا علیه ایران اشاره کرد و این اقدامات یکجانبه را نهتنها ناعادلانه بلکه «جنایت علیه بشریت» و «جنایت جنگی» خواند. او تحریمها را شکلی از جنگ دانسته و تأکید کرد که این اقدامات تأثیرات گستردهای بر جمعیت ایران، بهویژه گروههای آسیبپذیر، داشته است.
وی افزود: «تحریمهای اقتصادی صرفاً ابزار فشار نیستند؛ بلکه سلاحهایی هستند که بهطور مستقیم زندگی میلیونها انسان عادی را تحت تأثیر قرار میدهند.» غریبآبادی تصریح کرد که ایران طرحهای مختلفی را برای کاهش تأثیر تحریمها، از جمله حمایت از افراد آسیبپذیر، اجرا کرده است، اما این اقدامات، مسئولیت کشورهایی که این تحریمها را اعمال کردهاند، از بین نمیبرد.
او تأکید کرد: «کشورهایی که این تحریمها را اعمال کردهاند، باید در قبال آسیبی که ایجاد کردهاند پاسخگو باشند.» غریبآبادی همچنین خاطرنشان کرد که جامعه جهانی باید پیامدهای منفی چنین تحریمهایی بر حقوق بشر را، بهویژه از نظر تأثیر نامتناسب آنها بر جمعیت غیرنظامی، به رسمیت بشناسد.
