مهندسی که خدمت در وزارت دفاع ایران را به آمریکا ترجیح داد

شهید محمد رضا توسلی، متولد ۸ تیر ۱۳۳۶ در شهرستان کاشان، استان اصفهان بود. وی دارای مدرک کارشناسی ارشد و در وزارت دفاع مشغول بود.

این شهید بزرگوار در تاریخ ۹مهر ۱۳۶۱ و در سن ۲۵ سالگی، در میدان امام خیابان ناصرخسرو در استان تهران به شهادت رسید. نحوه شهادت وی، اصابت ترکش ناشی از بمب‌گذاری گروهک منافقین بود.

بنیاد هابیلیان، به مناسبت ایام سالروز شهادت شهید محمدرضا توسلی، با خواهر این شهید بزرگوار گفتگویی انجام داد.
متن زیر، صحبت‌های خواهر این شهید بزرگوار است:  

برادرم محمدرضا سال ۱۳۳۶ در کاشان به دنیا آمد. از همان ابتدا در سایه پدر و مادری که عاشق احکام اسلام بودند، بزرگ شد. خانه ما همیشه بوی نماز و تقوا می‌داد.

یادم می‌آید از شش‌سالگی، بدون این‌که کسی به او یاد بدهد، خودش شروع به خواندن نماز کرد. انگار فرشته‌ها به او یاد می‌دادند. در مدرسه که بود، بقیه بچه‌ها را دور خود جمع می‌کرد و برای آن‌ها از اسلام و سیاست حرف می‌زد. همیشه نگران بود که کار خوب انجام شود و از کار بد جلوگیری کند. امر به معروف و نهی از منکر در خونش بود.

وقتی دیپلم گرفت، دلش می‌خواست به حوزه برود. دلش برای درس طلبگی می‌تپید. اما در آن زمان، شرایط خطرناک بود و پدر و مادر نگرانش بودند، بنابراین مخالفت کردند. با این‌که بسیار دل‌شکسته بود، اما حرف خانواده را گوش کرد و در سال ۱۳۵۳ مجبور شد به آمریکا برای تحصیل برود.

اما حتی آنجا هم، در غربت، دست از عقایدش برنداشت. دوستانش تعریف می‌کردند که در همه تظاهرات‌ها شرکت می‌کرد. با کمک چند تن از برادران مؤمن، در دانشگاه جلسات اسلامی راه انداخته بود. راستش را بخواهید، خودم هم تعجب می‌کردم وقتی می‌گفت چند نفر از سیاه‌پوستان و یهودیان را با حرف‌های منطقی و اخلاق خوبش مسلمان کرده بود.

لیسانس مهندسی مکانیک را که گرفت، با این‌که می‌توانست آنجا بماند و درسش را ادامه دهد، گفت: ماندن در اینجا جایز نیست. عشق به اسلام و ایران، او را بازگرداند. پنجم شهریور سال ۱۳۶۰ به ایران بازگشت.

اوایل در جهاد سازندگی و وزارت نیرو کار کرد، اما همیشه می‌گفت: دلم می‌خواهد بیشتر با خالقم باشم تا با مخلوقات. اما وقتی فهمید در وزارت دفاع بیشتر به او نیاز است، بدون هیچ حرفی، به آنجا رفت.

سال ۱۳۶۱ ازدواج کرد. همسرش، فرشته‌ای بود که خدا فرستاده بود تا تنها نباشد. اما تقدیر چیز دیگری بود... فقط پنج ماه با هم زندگی کردند... پنج ماه پر از صفا و محبت...

تصویری از کیف سوخته شهید توسلی در بمبگذاری منافقین

تا این‌که روز نهم مهرماه سال ۱۳۶۱ فرا رسید. منافقین کوردل، در میدان امام خمینی(ره)، این پروانه عاشق را به شمع وجودش رساندند... آن روز، محمدرضا به معشوق واقعی‌اش پیوست. ما ماندیم و یادش که همچون چراغی همیشه روشن، راهمان را روشن می‌کند.

تصویری از مزار شهید محمد رضا توسلی