شهيد يوسف پزشكيان در 29 اردیبهشت 1336 در مهاباد چشم به جهان گشود. تا اواخر دبيرستان در مهاباد به تحصيل اشتغال داشت و در سال 1356 به همراه یکی از برادرانش به تبريز عزيمت كرد تا در آنجا تحصيل كند و وارد دانشگاه شود.
ولی از آنجایی كه سال 1356 مقارن بود با مبارزه بی امان ملت قهرمان ايران بر عليه رژيم منحوس پهلوی، وی نيز همگام با آنان به مبارزه پرداخت و در راهپيمایی ها و تظاهرات حضوری گسترده داشت، تا اينكه در همان سال هنگام تظاهرات در شهر تبريز از ناحيه پا مورد اصابت گلوله عمال رژيم قرار گرفت و مجروح شد.
وی عليرغم مجروحيت و دوری چند ماهه از تحصيل همان سال موفق به اخذ ديپلم شد و سپس به زادگاه خويش، مهاباد بازگشت و به فعاليت خود، با ايجاد نمايشگاه هاي كتاب در شهرهایی همچون مياندوآب، بوكان، سقز، سردشت و ... ادامه داد. پس از پيروزی انقلاب شكوهمند اسلامی به اروميه عزيمت نموده و به عضويت جهاد سازندگی در می آيد تا بتواند خدمتی به مستضعفان جامعه نماید و کمک به كشاورزان جهت كاشت و برداشت محصول از جمله اقدامات وی در اين ايام است.
شهيد پزشكيان علاقه خاصی به امام امت (ره) داشت و عشقی فراوان برای خدمت به محرومان داشت و به خوبی درد و رنج آنان را حس می كرد، تا جایی كه وقتی از کمک رسانی و امداد به زلزله زدگان قائنات به منزل برگشته بود، به نقل از مادر بزرگوارش از خوردن برنج در خانه خودداری می كرد و اظهار می داشت چگونه می توانم در حالی كه هموطنان من از نعمت مسكن و غذا محروم شده و عزيزان خود را از دست داده اند برنج بخورم و خوش باشم؟
شهيد پزشكيان علاوه بر خدمت در جهاد سازندگی شبها نيز اسلحه به دست می گرفت و با نگهبانی در سطح شهر در تأمين امنيت منطقه تلاش مي كرد. وی خصومتی عميق با گروهکهای منحرف و ملحد داشت و از هيچگونه اقدامی بر عليه آنان دريغ نمی كرد تا اينكه سرانجام در 19 آذر 1358 در تظاهراتی كه بر عليه گروهک منحرف خلق به اصطلاح مسلمان شركت داشت، مورد اصابت گلوله قرار گرفت و به فيض عظمای شهادت نائل آمد.
