
شهید سيد محیالدين افتخاری در ۱۳۴۱/۷/۱، در روستای پراچان از توابع شهرستان ساوجبلاغ به دنيا آمد. پدرش سيدقوام و مادرش گلابتون نام داشت. تا پايان دوره ابتدايی درس خواند. به دلیل نبود امکانات آموزشی پیش از مقطع ابتدایی در روستا و به علاوه صعب العبور بودن مسیرهای کوهستانی و سخت به ناگزیر از ادامه تحصیل باز ماند.
به یاری پدر در کارهای کشاورزی و دامداری پرداخت. گاهی نیز به کارگری می رفت و از این راه به امرار معاش خانواده اش کمک می کرد. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور يافت. سرانجام ۱۳۶۱/۱۰/۲ در مريوان توسط گروهک تروریستی کومله بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسيد. پیكر وی را در گلزارشهدای زادگاهش به خاک سپردند.
برادرش سيد معينالدين نيز در عملیات کربلای ۵ شهيد شده است.
این شهید در بخشی از وصیت نامه خود می نویسد:
«خداوند دوستدار کسانی است که در راه او به مقاتله و مجاهده بر می خیزند و درصلابت و استواری مانند کوه ها استوارند.»
با سلام و درود به رهبر کبیر انقلاب اسلامی و با درود بر شهیدان بدر تا شهیدان انقلاب اسلامی و با درود بر اسراء و مفقودین و رزمندگان جبهه حق علیه باطل.
وصیت من به امت حزب اله این است که به جبهه ها بیایند و با دشمنان بجنگند تا رفع کل فتنه مبادا صحنه را خالی بگذارند که دشمن خوشحال شود.
در مجالس مسجد شرکت کنید که مسجد سنگر است مبادا مانند مردم کوفه امام را تنها بگذارید، پشتیبان انقلاب و مستضعفان باشید.
ادامه دهنده راه شهیدان باشید که حق بزرگی بر گردن تک تک ما دارند.
تقوا و پرهیزکار باشید و خودسازی کنید به دنیا وابسته نشوید که این دنیا مانند سایه درختی زود گذر است.
در دنیا کارهایی کنید که در راه خدا باشد و پاداش کار نیک را در روز قیامت از خداوند بگیرید.
و اما تو ای پدر عزیزم می دانم که خیلی برایت سخت است. در این دنیا سختی ها را باید تحمل کرد که در آخرت پاداش سختی ها را می گیری.
و اما تو ای مادرم! چنان باید صابر باشی که صبر از دست تو خسته شود و برادران عزیزم شما باید ادامه دهندگان راه شهیدان باشید.
و اما تو ای خواهرم و همسرم حجاب شما کوبنده تر از خون شهیدان است و باید محکم و استوار و صابر باشید و اما وصیتم به فرزندم «سید فاطمه» آن را خوب تربیت کنید.
والسلام