
یک هفته نامه فرانسوی اخیرا با انتشار گزارشی درباره گروهک تروریستی منافقین، از زندگی مرفه سرکرده این گروهک تروریستی در کشور فرانسه پرده برداشت. انتشار این گزارش در هفته نامه «کانار آنشینه» که یک نشریه هجوآمیز و انتقادی فرانسوی است باعث واکنش و خشم شدید منافقین شده است و آن را توهین به سرکرده خود توصیف کرده اند. منافقین با به صف کردن لابی های خود در میان سیاستمداران برخی کشورهای غربی از جمله آمریکا و ایتالیا، علیه این نشریه بیانیه صادر کردند.
با توجه به جزئیات منتشر شده در این نشریه که نشان دهنده زندگی به شدت مجلل سرکرده این گروه تروریستی است متن کامل گزارش ترجمه و در اختیار خوانندگان قرار می گیرد:
«در ۲۰ دسامبر سال گذشته، چهار خودروی سیاه در مقابل ورودی مجللترین مرکز آبگرم «ویشی» توقف کردند هتلی پنجستاره به سبک «آرت دکو»، واقع در قلب پارک ۱۳۰ هکتاری «ناپلئون سوم»، با منظرهای رو به دریاچه «آلیه». بروشور «اسپا ویچی سلستن» این مکان را «ترکیبی از لاکچری بودن، آرامش و ظرافت» توصیف میکند.
دریابان هتل به استقبال مشتری ثروتمند و ۱۱ همراه او که شامل یک محافظ و یک ندیمه بود، شتافت. این زن هفتادساله که با هویت جعلی ثبتنام کرده بود، برای پنهان ماندن، «اسپا» را به صورت خصوصی رزرو کرد و وعدههای غذایی را در سوئیت خود دریافت میکرد. هنگام قدم زدن، کلاه هودی بر سر داشت و صورتش با ماسک جراحی پوشانده بود. این گروه تا دوم ژانویه در هتل اقامت داشتند و در زمان ترک محل، صورتحساب را نقدی پرداختند: ۲۸۹۵۰ یورو، شامل اقامت، حمامهای ماساژ، هیدروماساژ، حمام گِل و جلسات با مربی خصوصی.
این مشتری محتاط، کسی نبود جز مریم رجوی، رهبر سازمان مجاهدین خلق ایران(منافقین). جای تعجب نیست که او تمایلی ندارد هواداران این جنبش مارکسیست اسلام گرا که علیه حکومت ایران مبارزه میکند بدانند که او بخشی از منابع مالی این جنبش را در اسپاهای لوکس هدر میدهد. عجب کمونیستی!
اما مجاهدین که هستند؟ این سازمان شبه نظامی، به مدت ۴۴ سال، دردسر بزرگی برای تهران بوده است. خزانه با منشأ نامشخص آنها، به آنها امکان انجام عملیاتهای کماندویی چشمگیر را داده است. دو سال پس از سقوط شاه در ۱۹۷۹، آنها موجی از حملات را علیه روحانیون حاکم آغاز کردند. [آیت الله]علی خامنهای، رهبر کنونی انقلاب، در یکی از این حملات با ضبط صوت، یک دست خود را از دست داد. در سال ۲۰۰۳، پس از مرگ رهبر سازمان، همسرش کنترل جنبش را به دست گرفت و امروز با عنوان «خورشید تابان» آن را با مشت آهنین اداره میکند.
از سال ۲۰۰۵، «خورشید تابان» حداقل دو بار در سال در هتلهای لوکس خود را شارژ میکند. تحقیقات نشان میدهد که او حداقل ۱۴ بار در هتل رویال اویان در شهر اویان اقامت داشته، از ۲۱ دسامبر ۲۰۲۳ تا ۳ ژانویه ۲۰۲۴ در هتل پنجستاره ویشی با هزینه ۶۵۰۰۰ یورو، و همچنین ۱۳ روز در می گذشته در اسپای سوفیتل میرامار بیاریتز با هزینه ۳۸۱۴۰ یورو. تنها در سال گذشته، این «انقلابی» ۱۳۰۰۰۰ یورو نقدی برای مراقبت از بدن خود هزینه کرده است. این را میگویند رسیدگی به تصویر خود!
به طور رسمی، منابع مالی او از کمکهای اجباری اعضا و یک برنامه تلویزیونی جمعآوری کمکهای مالی در ژانویه هر سال تأمین میشود که به ادعای مجاهدین، آخرین دوره آن نزدیک به ۷ میلیون یورو جمعآوری کرده است. این فراخوان از طریق شبکه ماهوارهای آنها مستقر در سن اون لومون (وال دوآز)، نزدیک به مقر فرانسوی شان در اورسورواز پخش شد. اما حساب بانکی انجمنی که این شبکه را مدیریت میکند و قرار است این کمکها را جمعآوری کند، هرگز بیش از ۴۷۵۰۰۰ یورو موجودی نداشته است. این موضوع باعث شده سوءظنها درباره پولشویی بر سر این گروه سایه انداخته باشد.
زمانیکه مریم رجوی در اسپاها مشغول استراحت نباشد، میلیونها یورو را در فعالیت های تبلیغاتی سرمایهگذاری میکند تا این واقعیت را کمرنگ کند که گروهش زمانی در فهرست سازمانهای تروریستی بینالمللی قرار داشت و پس از آنکه سه عضو آن در سال ۲۰۰۷ برای اعتراض به بازداشت کوتاهمدت «رهبر معنوی» خود، خود را آتش زدند مقامات فرانسوی چندین بار به «رفتارهای فرقهای» آن اعتراض کردند.
از طریق اطرافیان مریم رجوی با او تماس گرفتیم، اما او فرصت پاسخگویی نداشت. شاید زیر دوش بود...»
گزارش هفته نامه فرانسوی کانار آنشینه، با اینکه زوایای جدیدی از زندگی سرکرده منافقین را نشان می دهد و پرسش هایی را درباره منابع مالی نامعلوم آن مطرح می کند اما تاکنون تحقیق مستقلی توسط مراجع قضایی در کشورهای غربی درباره منابع مالی این گروه انجام نشده است. هرچند که در سال 2003 و پس از دستگیری مریم رجوی در پاریس، 9 میلیون دلار از پول هایی که براساس گمانه ها توسط صدام و پیش از سقوط وی در اختیار گروه گذاشته شده بود از محل اقامت رجوی کشف و ضبط گردید. پیش تر گزارشی توسط بنیاد هابیلیان درباره هزینه های سرسام آور ماهانه این گروه در اردوگاه دورس در آلبانی منتشر شده بود. علاوه بر آن مستند ایران اید نیز به طور مفصل به فساد مالی و پولشویی هایی این گروه تروریستی پرداخته است.