روزنامه نیویورک تایمز همکاری طولانی مدت آژانس امنیت مرکزی آمریکا و عربستان سعودی را افشا کرده است؛ طرفینی که آخرین برنامه شان تسلیح و تجهیز مخالفان سوری است.
به گزارش پایگاه اطلاعرسانی هابیلیان(خانواده شهدای ترور کشور)، براساس این برنامه سعودی ها سرمایه این طرح را تامین و برای مخالفان سوری سلاح خریداری میکنند و همزمان سازمان سیا اقدام به آموزش آنها در کمپهای مخفیانه در اردن میکند.
همکاری عربستان و سیا به سالها پیش بر میگردد و سرویس مخفی انگلیس را هم در بر میگیرد. طی سالهایی که رونالد ریگان، رئیس جمهوری آمریکا بود، سعودیها "مجاهدین" افغانستان را برای مبارزه با شوروی در پول غرق کردند. هزینههای مربوط به این شبه نظامیان از طریق حسابهای بانکی سیا در سوئیس جا به جا می شد. این حسابها بخشی از برنامه "الیمامه" بودند که تاریخ آن به سال 1985 بر میگردد. براساس این برنامه انگلیسیها و سعودیها توافق نفت در برابر سلاح را نپذیرفتند. این حسابها منابع مهم سرمایه جنگ افغانستان علیه شوروی محسوب میشدند.
نیویورک تایمز در ادامه افشاگری خود به ادعاهای مایک اسپرینگمن، رئیس سابق بخش ویزای آمریکا در جده بین سالهای 1987 تا 89 اشاره میکند. اسپرینگمن در کتابش تحت عنوان "ویزا برای القاعده: کمکهای سیا که جهان را لرزاند." به جزئیات چگونگی عضوگیری سیا در دهه 1980 و برنامه های آموزشی برای مبارزه با شوروی در افغانستان میپردازد. پس از آموزش سیا این عوامل را از افغانستان به بالکان و سپس عراق، لیبی و سوریه به وسیله ویزاهای غیرقانونی آمریکایی منتقل میکرد. این شبه نظامیان تحت حمایت آمریکا به سازمان زنجیرهای تبدیل شدند که مترادف تروریسم است: القاعده.
اسپرینگمن در مصاحبهای اختصاصی با خبرگزاری اسپوتنیک تجربیات دست اولش در صدور ویزای آمریکا برای این شبه نظامیان را چنین عنوان میکند : من میدانم، من آنجا بودم، من ویزا را صادر کردم.
همزمان با رسیدن به جده، اسپرینگمن به عنوان مامور صدور ویزا متوجه شد که بیش از 100 درخواست ویزای روزانه را باید رسیدگی کند که به سه بخش تقسیم میشدند: صدور، رد پاسپورت و صدور برای ماموران سیا. اسیرینگمن توضیح میدهد: یک روز، اریک کوالکنبوش، رئیس وقت قرارگاه سیا جلوی من را گرفت و یک درخواست کرد که آیا میتوانم برای یکی از مامورانش ویزا صادر کنم؟
او به من گفت: مایک یک کاری کن درست به نظر برسد ما به او در واشنگتن نیاز داریم.
اسپرینگمن توضیح میدهد که هر روز با یکی از مقامات سیا برای صدور ویزا درگیری داشته آن هم برای افرادی که قانون و عرف رای به رد آنها میداد. به گفته وی اما اکثر این افراد سفارش شده ویزای لازم را دریافت کردند و برای آموزش و سایر اهداف به آمریکا رفتند.
اسپرینگمن تشریح می کند که پس از مدتی کار در بخش صدور ویزا صراحتا به این نتجه رسید که وظیفه اصلیاش صدور ویزا برای ماموران سیاست.
وی تاکید میکند که سیا برای جلوگیری از افشای برنامهاش از خود نیروهای وزارت خارجه برای صدور ویزا درخواست میکرده تا در صورت افشا بتواند ادعا کند که تخلف در صدور ویزا رخ داده است. در حقیقت وزارت خارجه و آژانس اطلاعات مرکزی برای اعزام نیروهایی چون اسپرینگمن به جده کاملا هماهنگ بودهاند.
اسپرینگمن همچنین از تماسهایی میگوید که او با رد کردن برخی افراد باید به آنها پاسخ میداد. از جمله این تماسهای معمول تلفنهای وزارت دادگستری بودهاند که خبر از صدور ویزا برای این افراد میدادند و در سوال فقط از واژههای "امنیت ملی" بدون هیچ توضیح بیشتری استفاده میکردند.
این کارمند سابق وزارت خارجه آمریکا میگوید توجیه امنیت ملی بهانه همیشگی ماموران سیا برای پیشبرد برنامههایشان بوده است. با همه اینها اما سعودیها با توجه به آموزشهای این افراد و وحشت براندازی حکومت عربستان تمایلی نداشتند تا آنها در این کشور حضور داشته یا بار دیگر به این کشور بازگردند. به این ترتیب بود که خاک آمریکا با احداث بیش از 50 مرکز آموزشی به اولین و اصلیترین پایگاه آموزشی این نیروها تبدیل شد.
