غزاله دلتنگ دست نوازش پدرش است

نماینده بنیاد هابیلیان (خانواده شهدای ترور کشور) در استان اصفهان، به دیدار خانواده شهید محمدرضا اسماعیلی رفت.

در این دیدار، سعدالله اقدامی، پدر شهید ترور محمدطاها اقدامی، به نمایندگی از بنیاد هابیلیان نکاتی را درباره اقدامات این بنیاد در راستای معرفی شهدای ترور بیان و تأکید کرد: تلاش می‌کنیم شهدای ترور به فراموشی سپرده نشوند.

لیلا آقاجانی، همسر شهید ترور محمدرضا اسماعیلی در توصیف لحظات شهادت همسرش گفت: محمدرضا اسماعیلی در سیستان‌وبلوچستان، در پلیس راه خاش مشغول خدمت بود. نیم‌ساعت قبل از شهادت، با من تماس گرفت و گفت: من پشت فرمان هستم، می‌روم پاسگاه، دوباره با شما تماس می‌گیرم. آن روز، غزاله (دخترمان) تازه زبان باز کرده بود. به او گفتم: اگر ممکن است، چند کلمه با غزاله صحبت کن. غزاله تازه یاد گرفته بود بگوید خسته نباشید و به پدرش گفت: خسته نباشید. ایشان هم قربان صدقه‌اش رفتند.

وی ادامه داد: پس از دقایقی خبری منتشر شد با این مضمون: حمله تروریستی به شمال سیستان‌وبلوچستان. با توجه به توضیحاتی که آقا محمدرضا درباره جاده‌های آنجا داده بود، می‌دانستم شمال سیستان‌وبلوچستان بسیار بزرگ است. با خودم گفتم: کجا ممکن است اتفاق افتاده باشد؟ سپس در خبر بعدی خواندم: حمله به واحد گشت پلیس راه در جاده خاش به تفتان. از آن لحظه به بعد، دیگر نفهمیدم چه شد. 

همسر شهید در ادامه درباره تأثیر این فقدان بر زندگی خانوادگی افزود: غزاله سه‌سال و نیمش بود. هنوز کاملاً درک نمی‌کرد که بابا چیست و چه معنایی دارد. اما با توجه به اینکه آقا محمدرضا خواهر نداشت، علاقه زیادی به دختر داشت و همیشه از خدا می‌خواست که به او دختر عطا کند. هر بار که به مأموریت می‌رفت و بازمی‌گشت، برای غزاله هدیه می‌خرید. غزاله در آن یک ماهی که پدرش نبود، چنان چشم‌به‌راهی می‌کشید که از نگاهش می‌شد دلتنگی را فهمید. بعد از شهادت، روزهای بسیار سختی را گذراندیم؛ هم دلتنگی‌های خودم و هم دلتنگی‌های غزاله. غزاله روزبه‌روز بزرگ‌تر می‌شود و وقتی می‌بیند دیگر بچه‌ها با پدرشان به مدرسه می‌روند، در خودش می‌ریزد و چیزی نمی‌گوید. وقتی مریض می‌شود، واقعاً دوست دارد پدرش بالای سرش باشد؛ مثل قدیم که او را نوازش می‌کرد. زمانی که تب داشت، تا صبح بالای سرش می‌نشست تا تبش پایین بیاید.

خانم آقاجانی با اشاره به نقش بنیاد هابیلیان بیان کرد: با توجه به شناختی که از بنیاد هابیلیان داشتیم، حضورشان تسکین‌بخش درد ما بود. وقتی فهمیدیم که یاد شهدا را زنده نگه می‌دارند، این موضوع باعث آرامش ما شد. ما واقعاً دوست داریم یاد شهدا همیشه زنده بماند و راه آنان را، هم ما و هم بنیاد هابیلیان، ادامه دهیم.

در پایان این دیدار، از طرف بنیاد هابیلیان، لوح تقدیری به خانواده شهید اهدا شد.

گفتنی است ستوان دوم محمدرضا اسماعیلی اشکهرانی، متولد ۲۳دی۱۳۶۷ ورزنه اصفهان، در نخستین روز مرداد۱۴۰۲ در کمین گروهک تروریستی جیش‌الظلم در محور خاش به تفتان به شهادت رسید.