قاسم آذر ارجمند

تاريخ تولد : 9 شهریور 1335

محل تولد : لنگرود - انزلی محله

تاريخ شهادت : 12 اردیبهشت 1362

محل شهادت : لنگرود ـ توسط منافقین

وضعيت تاهل : متاهل

تعداد فرزند : 1

آخرين مسئوليت : معلم

زندگينامه :

معلم شهید قاسم آذر ارجمند در نهم شهریور و سال هزار سیصد و سی و پنج، در آنسر محله، شهرستان لنگرود در خانواده ای مومن و متدین چشم به دنیا گشود، و دومین فرزند خانواده بود که کانون کوچک و با صفای غلامحسین آذر ارجمند را گرما بخشید، و بعدها قاسم در کنار 3 برادر بزرگوار و چهار خواهر مکرمه اش با صلح و صفا و عشق و محبت نسبت به یکدیگر و در کنار پدر و مادر بزرگوارشان روزگار سپری کردند.

وی تحصیلات ابتدایی تا مقطع دبیرستان و اخذ دیپلم در لنگرود با موفقیت سپری کرد، و همزمان با تحصیل در فصل تابستان برای کمک در امرار معاش خانواده در تره بار فروشی پدر کار می کرد ، و گاه به همراه برادر بزرگوارش شهید بزرگوار حاج محمود آذر ارجمند به عنوان کارگر بکار بنایی می پرداخت.

معلم بزرگوار قاسم آذر ارجمند فردی مومن و معتقد به اسلام و پایبند به اصول مذهبی و ارادت خاصی نسبت به ائمه اطهار(ع) داشت و نسبت به اطرافیان بسیار خوش اخلاق ، صادق ، مهربان و متقی و خدمتگزار همه بود.

در اوج گیری علنی فعالیتهای انقلابیون مسلمان او نیز همگام و همراه با امت اسلامی در برپایی تظاهرات و راهپیمایی های شهرستان لنگرود بسیار موثر بود و چندین بار نیز توسط مامورین حکومت پهلوی مورد ضرب و شتم و تهدید بازداشت قرار گرفت.

وی در سال 1357 با در خواست خانواده مدتی برای در امان ماندن از ضرب و شتم و تهدید های ساواک به تهران عزیمت نمود و در اواخر همان سال به لنگرود مراجعت کرد، و به مبارزه علیه حکومت ستم شاهی ادامه داد.

با پیروزی انقلاب اسلامی و تشکیل انجمن اسلامی لنگرود مسئولیت آن را بعهده گرفت و در این پست از هیچ کوششی برای رفع مشکلات و نیازمندیهای مردم منطقه دریغ نورزید و سعی می نمود همه اطرافیان را با میزان قسط و عدل رسیدگی کمک و یاری نماید.

در سال 1359به سنت رسول مکرم اسلام (ص) گردن نهاد و زندگی مشترکش را در کمال صفا و سادگی در خانه پدری آغاز نمود . و برای تعلیم و تربیت کودکان این مرز و بوم وارد آموزش و پرورش لنگرود شد، و بدین ترتیب به سنگر مبارزه با جهل و بیسوادی رفت. وی که به نظام مقدس جمهوری اسلامی عشق می ورزید برای حفظ و تثبیت ارزشهای این نظام الهی تلاش و کوششهای زیادی را متحمل شد و از ایثار جان فرو گذار نبود و نیز در خنثی سازی توطئه ها و تحرکات منافقین و گروهکهای چپ، تلاش و فعالیت زیادی نمود. و با شهادت برادر بزرگوارش حاج محمود آذر ارجمند در آتش عشق به شهادت و وصال در راه رضای خداوند تبارک و تعالی می سوخت.

سرانجام در 12 اردیبهشت 62 در حالیکه با تهیه قرص نانی عازم خانه اش بود در بین راه خانه دقایقی ایستاد، و دو منافق موتور سوار که در کمین وی نشسته بودند از فرصت استفاده کردند به او حمله ور شدند و با اصابت تیر به ناحیه گلو و قلب مالامال از ایمان، عشق او را سوراخ کردند و قامت سرافراز و غیرتمند آن شهید در خون خود غلطید و سندی بر کینه توزی و سرسپردگی ایادی امریکای جهانخوار و منافقین کور دل شد.