اسناد اتحادیه کمونیست های ایران در واقعه آمل(5)

گروه هایی چون گروه گلسرخی ، رزم خونین ، اتحاد ، مبارزه در راه طبقه کارگر و محافل متعدد دیگر با اعتقاد به مباحث تئوریک – سیاسی ا.ک. تشکیل و بعدها به سازمان های مستقلی تبدیل شدند

• اساسی ترین اشتباه و انحراف ا.ک. در خارج از کشور

" خارج از کشوری ها "

" انقلابیون کمونیست و پویا (از این پس به جای این اسامی ا.ک. می آوریم و منظورمان انقلابیون کمونیست پویا و ا.ک. از سال 49 به بعد است) در مباحث تئوریک – سیاسی ، تحقیقی – تئوریک و بررسی جنبش عینی مردم ایران و طبقه کارگر ، سنتز دو جریان حزب توده و چریک های فدایی خلق بودند و به جای خود در مهم ترین وجه اشکال خویش تزی را تشکیل دادند که چریک های فدایی خلق افتخار آنتی تز آن را کسب کردند .

در جنبش کمونیستی ما و در محافل کوچک و بزرگ کارگری – روشنفکری آن دوران ، مباحث تئوریک – سیاسی ا.ک. جای مهمی را اشغال کرده بودند . این محافل که اغلب توسط کادرهای مهم حزب توده تشکیل می شدند ، به مرور زمان و در طی رسیدن به مباحث جدید ا.ک. از کادرهای این حزب بریدند و جریان مستقلی را تشکیل دادند .

اذهان مغشوش و در هم این محافل در باب شوروی – چین و جنگ های بین این دو و همچنین راه چریک های فدایی خلق و ... مسائلی بودند که باید به آنها پاسخ مشخصی داده می شد. ا.ک. تمامی پاسخ ها را به درست ترین وجه می داد و به مرور ، این جریان ها در حول و حوش مباحث تئوریک – سیاسی این سازمان گرد هم جمع شدند .

گروه هایی چون گروه گلسرخی ، رزم خونین ، اتحاد ، مبارزه در راه طبقه کارگر و محافل متعدد دیگر با اعتقاد به مباحث تئوریک – سیاسی ا.ک. تشکیل و بعدها به سازمان های مستقلی تبدیل شدند .

به دلیل عدم دسترسی به امکانات لازم برای بررسی گذشته ی ا.ک. در خارج از کشور بررسی مفصل درباره اشتباهات تئوریک – سیاسی و ... ا.ک. برای من امکان پذیر نیست و این کار را به عهده ی رفقایی می گذارم که در این تجربیات همراه ا.ک. بودند به قدر کفایت درباره این اشتباهات اندیشیده اند .

اما مهم ترین انحراف و اشتباه ا.ک. این بود که برای تحقق مباحث تئوریک – سیاسی خود در خارج از کشور کوشش نکرد ؛ هر چند آنهایی هم که در داخل کشور بودند ، کار فوق العاده ای نکردند ، اما کار نکردن چریک ها و پیکاری ها و ... دلیلی برای برائت ا.ک. نیست . »

 

«بخش دوم »

 

اتحادیه کمونیست ها بعد از انقلاب اسلامی

• شورای اول :

اولین شورا و یا کنگره اتحادیه کمونیست ها در فروردین سال 1357 ، در شهری در نزدیکی پاریس (محل تولد ژاندارک) تشکیل شد . افراد شورا عبارت بودند از : " سیامک زعیمی ، حمید کوثری ، هاشم مازندرانی ، حسین ریاحی ، فرامرز سمنانی ، شهین نراقی ، فریدون علی آبادی ، احمد تقوایی ، بهنام ایساری ، عباس بزرگ ، مینا صفی زاده . "

از افراد فوق احمد تقوایی ، مینا صفی زاده و عباس بزرگ ، با جریان " زحمت " از اتحادیه کمونیست های ایران جدا شدند . حمید کوثری نیز در فروردین 1359 بعد از شورای سوم ، از اتحادیه جدا شد .

 

• شورای دوم :

شورای دوم اتحادیه در تهران و در فروردین 1358 تشکیل شد . در این شورا برای آینده انقلاب برنامه ریزی و در مورد ماهیت حکومت بحث شد . شورا به این نتیجه رسید که حکومت پس از انقلاب ، مخالف امپریالیسم است و از طیف های گوناگون خرده سرمایه داری ، سرمایه داری ملی و عناصر وابسته به امپریالیسم در آن مشارکت دارند ، اما امپریالیسم سعی می کند تا جناح متمایل به او قدرت را در دست بگیرد .

از سوی دیگر مردم به دنبال حل مشکلاتی از قبیل : زمین ، بهداشت ، مسکن ، فساد اداری ، فاصله طبقاتی و ... هستند . اتحادیه باید طرف مردم را داشته باشد و لازم است در راستای منافع مردم ، برای تصفیه حکومت تلاش کند .

با وجود این ، نظریه دومی نیز وجود داشت که این حکومت ، یک حکومت ائتلافی با امپریالیسم است و وجه غالب آن با جناح طرفدار امپریالیسم است . در شورا ، نظریه اول رأی اکثریت را آورد . شورا تصمیم گرفت به اندیشه های امام خمینی نزدیک شود و آن را تحلیل کند که در عمل ، این کار صورت نگرفت . از دیگر بحث های مهم ، اتحاد جنبش چپ بود .

اعضای شورا عبارت بودند از : " سیامک زعیمی ، هاشم مازندرانی ، حسین ریاحی ، حمید کوثری ، فریدون علی آبادی ، حسین تبریز ، فرامرز سمنانی ، بهنام ایساری ، سودابه ، ایرج شیرعلی ، گیتی ناصحی ، فرح ابراهیمی ، صادق . "

 

• شورای سوم :

شورای سوم در بهار 59 تشکیل شد . اعضای کنگره سوم عبارت بودند از : " فرامرز سمنانی ، بهنام ایساری ، فریدون علی آبادی ، فرید سریع القلم ، حسین ریاحی ، وحید سریع القلم ، سیامک زعیمی ، هاشم مازندرانی ، حمید کوثری ، یوسف گرجی ، ایرج شیر علی ، سید عبدالرحمن آزمایش ، فریبرز ، رحمان ، اسماعیل ، حسن (ترک) ، تورج بهگام ، فریدون خرم ، کامران صمیمی ، محمد گرایلی ، فریدون پرتوی ، ضیاء عبد منافی ، رضا وثوقی ، مسعود پلاسید ، سعید سمنانی ، محمدرضا اهوازی ، صلاح شمسی برهان ، حبیب ، محمد عیوق ، تقی ، پرویز جاویدان ، قاسم صراف زاده . "

از این افراد ، صلاح شمسی برهان در سال 59 در کردستان کشته شد . قاسم صراف زاده ، در اواخر سال 59 حین رفتن به جبهه کشته شد . بهنام ایساری و تورج بهگام در اوایل جنگ دستگیر شدند . اسماعیل و محمد در آمل کشته شدند . مسعود پلاسید در سال 60 از سازمان جدا شد . حمید کوثری در سال 59 جدا شد . سازمان از سرنوشت افرادی چون رحمان ، تقی ، حبیب و (حسن ترک) بی خبر بود . محمد گرایلی هم در سال 59 از سازمان جدا شد .

 

• شورای چهارم :

شورای چهارم اتحادیه کمونیست ها در تابستان 1362 در کردستان و در مقر اتحادیه که تحت حمایت حزب دموکرات و با هماهنگی آن حزب ، تشکیل شد ، مرکب از 21 نفر از اکثریت و 11 نفر از جناح اقلیت (3) بود .

الف) اکثریت : 1. خلیل ، 2. حیدر ، 3. احمد جنوب ، 4. مسعود ، 5. محمد دکتر ، 6. سارا ، 7. استی ، 8. ناهید ، 9. هاشم ، 10. حسین (سپرغمی 1) ، 11. تقی ، 12. آزاد ، 13. صلاح ، 14. رحمان ، 15. امین ، 16. حمزه ، 17. ابراهیم ، 18. کریم ، 19. محمد جنوب ، 20 ، قاسم ، 21. یوسف ." و اعضای اقلیت نیز عبارت بودند از : " 1. حاجی ، 2. اصغر ، 3. نادر ، 4. نون امین ، 5. شیرین ، 6. رؤیا ، 7. سودابه ، 8. بهرام ، 9. غلام ، 10. علی چاقه ، 11. علی سیاه ."

بحث هایی که در شورای چهارم مطرح شدند ، درباره مواضع و عملکرد گذشته اتحادیه بودند . اکثریت شورا در تحلیل مواضع گذشته و در واقع عملکرد پیشین اتحادیه معتقد بودند که هم دچار انحراف شده و هم درست بوده است ؛ در حالی که اقلیت می گفتند اشتباهاتی اتفاق افتاده است ، ولی انحرافی در کار نبوده است .

موضوع دیگر ، موضوع 12 اسفند بود (2) که اکثریت آن را حرکتی چپ روانه ارزیابی و حرکت حاجی را به عنوان محرک اصلی این جریان حرکتی غیر مسئولانه قلمداد کرد . ولی اقلیت با این نظریه مخالف بود و آن را کماکان حرکتی کاملاً درست ارزیابی می کرد ؛ لذا اقلیت در همین شورا و بر اساس این دیدگاه معتقد بود که مجدداً و به عنوان حرکت آینده اتحادیه باید به جنگل بازگشت ، در حالی که اکثریت این مسئله را قبول نداشتند و بیشتر بر عمده کردن حرکت سیاسی تأکید می ورزیدند . (4)

پی نوشت:

1. منظور از اکثریت و اقلیت ، اختلافی بود که بین خط حاجی و خط خلیل بود . حاجی معتقد بود که راه انقلاب ایران همان راه انقلاب چین است که مبتنی بر تئوری محاصره ی شهرها از طریق روستاهاست ، اما خلیل این نظریه را قبول نداشت و می گفت این تئوری با شرایط ایران سازگاری ندارد و قابل استفاده نیست . در اتحادیه ، طرفداران حاجی به اقلیت شورا و طرفداران خلیل به اکثریت شورا تقسیم می شدند . ر.ک. به : ( غلامرضا سپر غمی ، 24142 ، ص 135 ، بارجویی مورخ 30/7/64 )

2. 12اسفند 61 بازگشت گروهی از سربداران جنگل بود تا اسلحه های پنهان شده را پیدا کنند و مجدداً با نیروهای سپاه درگیر شدند .

3. وی دارای نام های مستعاری چون حسین ، رضا قرقی و شناسنامه جعلی غلامرضا تسلیمی بود

4. غلامرضا سپرغمی ، پرونده 24152 ، ص 134

 

اسناد اتحادیه کمونیست های ایران در واقعه آمل(4)


  • هیچ نظری یافت نشد

نظر خود را اضافه کنید

0
نظر شما به دست مدیر خواهد رسید

مطالب پربازدید سایت

دبیرکل حزب سوسیالیست دموکرات کردستان

تا ۲۰ سال آینده کسی مثل حاج قاسم نمی‌آید

«مکتب حاج قاسم» در گفت‌وگو با حجت‌الاسلام‌والمسلمین پناهیان

در مکتب حاج قاسم عقلانیت حرف اول را می‌زند

محمدمهدی حسین‌پور، بنیاد هابیلیان

دموکراسی به شیوۀ منافقین

متن کامل وصیت‌نامه شهید سردار حاج قاسم سلیمانی؛

شهدا را در چشم، دل و زبان خود بزرگ ببینید

دکتر سیدمحسن موسوی‌زاده، بنیاد هابیلیان

خط نفوذ؛ هم استراتژی هم تاکتیک

آذر 1358
شنبه 1 شنبه 2 شنبه 3 شنبه 4 شنبه 5 شنبه جمعه
4
تاریخ : 1358/09/04
12
تاریخ : 1358/09/12
16
تاریخ : 1358/09/16
17
تاریخ : 1358/09/17
18
تاریخ : 1358/09/18
19
تاریخ : 1358/09/19
20
تاریخ : 1358/09/20
21
تاریخ : 1358/09/21
23
25
تاریخ : 1358/09/25
29
تاریخ : 1358/09/29
دانلود فیلم های تروریستی ایران و جهان