Rrënimi i forcave të Organizatës Muxhahedine Halk në Shqipëri

Muhamed Sejidi, njëri nga personat e ndarë nga MKO-ja, në një artikull shkroi: “Kanë kaluar 14 vite nga rënia e Sadamit dhe që nga dita e pare, për udhëheqjen e kultit Muxhahedine Halk  ishte i domosdoshëm largimi nga Iraku sepse qeveria e re dhe populli irakian nuk ishin përkrahës të politikave të ish-udhëheqësit (Sadam Husein), por  Mas’ud Rexhaviu këmbëngulte të qëndronin. U deshën 14 vite që kulti i i muxhahedinëve të largohej nga Iraku dhe gjatë kësaj kohe u shkëputën më shumë se 1000 anëtarë të thjeshtë dhe drejtues të organizatës të cilët u përballën me dhunë fizike dhe psikologjike . Mas’ud Rexhavi në mundimet e tij për të ruajtur sistemin e organizatës bëri të ditur zyrtarisht dhe publikisht se

Përpjekjet e lideres së MKO-së për të parandaluar kolapsin e organizatës së saj në Shqipëri

Betul Soltani, një nga ish-anëtaret e MKO-së që është ndarë nga organizata në Shqipëri ka shkruar: “Pas dëbimit të Organizatës Muxhahedine Halk nga Iraku dhe vendosjes së saj në Shqipëri, sipas raporteve të marra kulti terrorist Rexhavi është përfshirë në një konfuzion organizativ dhe shpërbërje të brendshme, prandaj që nga ajo kohë deri tani, nëpëmjet drejtuesve të kultit janë organizuar mjaft mbledhje për anëtarët e thjeshtë që t’u japin atyre informata dhe t’u ndryshojnë mëndjen për të qëndruar në Shqipëri.Ata kanë planifikuar se cila do të jetë detyra e Ushtrisë Çlirimtare gjatë kontradiktave të tyre ,edhe në  mungesë të pranisë fizike në kufijtë e Iranit, se si do të bëhet përmbysja e pushtetit, se si do të jetë gjendja e

Kush mund të varë një shenjtor?

Sipas Sanglatonit, një ish-anëtar i Organizatës Muxhahedine Halk, mbrojtja e të drejtave të njeriut është një aktivitet interesant. Mbrojtësit e këtyre të drejtave janë në ndjekje të qëllimeve të tyre për të arritur morale të larta dhe sugurisht që kjo ndikon në statusin e tyre, por si ç’do temë tjetër para se të pranojmë pretendimin e dikujt se po mbron të drejtat e njeriut, duhet të shqyrtojmë motivet e tij. Në fund të fundit, nuk duhen vlerësuar fjalët e atij personi në fillim, por vetë ai.Në përgjigje të “Ditës Botërore Kundër Dënimit me Vdekje” (10 Tetor), Merjem Rexhavi, udhëheqësja e një grupi famëkeq përfitoi nga rasti dhe në një mbledhje që ishte organizuar posaçërisht për këtë temë deklaroi se ishte

Fëmijët e kulteve; viktimat e dhunës

Riza Kazvini-Shoqata Habilian Fëmijët janë viktimat më të pambrojtura të dhunës, polemikat e shumta të së cilës vijnë prej sekteve. Fëmijët në këto sekte(kulte), pasi detyrohen të ndahen nga prindërit e tyre, të marrin mësime të veçanta dhe të bëjnë punë të rënda, u nënshtrohen lavazhit të trurit. Shumica e këtyre fëmijëve gjatë jetesës në këto sekte, bëhen viktima të agresioneve fizike, shfrytëzimit dhe dhunimit të të drejtave të njeriut. Gjendja e tyre më e mirë në grupet që kanë ideologji ekstremiste dhe terroriste, është kthimi në persona të ashpër dhe jonormalë, të cilët me gjithë fuqinë e tyre kanë përgatitjen për autorizimin e ç’do lloj vulgariteti në shoqëri. Gjendja më e keqe gjithashtu është kthimi i tyre në elemente