www.habilian.ir

نام: اکبر

نام خانوادگی: آئینه وند

شغل: تکاور شهربانی

سن: ۲۶ سال متاهل و دارای ۱ فرزند

محل شهادت: خیابان جمهوری

تاریخ شهادت: ۱۳۶۱/۳/۱۳

زندگینامه . . .

در دیماه ۱۳۳۵ در یکی از روستاهای دماوند دیده به جهان گشود و والدینش او را اکبر نامیدند تا فدایی علی اکبر امام حسین (ع) باشد. خردسال بود که به همراه خانواده اش به تهران عزیمت نمود و تحصیلات ابتدایی اش را در این شهر آغاز کرد. پدر و مادرش بخاطر تنگدستی مالی هر دو کار می کردند و با مشقت فراوان زندگی خانواده را تامین می ساختند و اکبر نیز هرچه بزرگتر می شد به مسئولیت خود در قبال خانواده بیشتر پی می برد. تحصیلاتش را تا کلاس نهم دبیرستان ادامه داد و در این سال بخاطر محدودیتهای مالی دیگر نتوانست به تحصیلات روزانه اش ادامه دهد و لذا روزها را کار و شبها را درس میخواند. پس از مدتی برای آنکه باری از دوش خانواده اش بردارد به استخدام شهربانی در آمد و پس از طی دوره آموزش با درجه گروهبان دومی به خدمت پرداخت. مقارن این زمان امواج خروشان انقلاب اسلامی بر کاخهای ظلم و ستم طاغوت زمان کوبیدن گرفت و او که همواره به اسلام و تعالیم عالیه اسلامی علاقه و تعهدی خاص داشت به محض شنیدن فرمان امام مبنی بر ترک پادگانها چون بسیاری دیگر از پرسنل متعهد شهربانی و ارتش محل خدمت را ترک و به صفوف مردم مسلمان پیوست. ۶ ماه را در این حالت و بصورت نیمه مخفی در حالیکه مزدوران رژیم شاه در تعقیبش بودند گذراند و از هیچ کوششی برای تحقق آرمانهای والای انقلاب اسلامی دریغ ننمود. در راهپیمایی ها حضور فعال داشت و با مشت های گره کرده ندای استقلال آزادی جمهوری اسلامی را سر می داد.

پس از پیروزی انقلاب مجددا به شهربانی بازگشت و ابتدا در حفاظت نخست وزیری به خدمت پرداخت و سپس به وزارت ارشاد منتقل شد و با صداقت و اخلاص به انجام وظایف محوله مشغول شد. همزمان با تشکیل گروه تکاوران شهربانی بمنظور مقابله با دسائس استکبار جهانی و ایادی داخلی آن به این ارگان پیوست و با وجود خطراتی که انجام وظیفه در چنین نهادی داشت با جان و دل پذیرای مسئولیت های جدیدی گردید تا دین خود را به اسلام و مسلمین به بهترین وجه ادا نماید. قبل از شهادت یکبار در درگیری با تروریستهای منافق مورد اصابت گلوله قرار گرفت لیکن تقدیر آن نبود که در آن هنگام به آرزوی دیرینه اش دست یابد.

شهادتنامه . . .

آنانکه دل در گرو الله دارند و قلبشان برای وصال دوست می تپد عاقبت به آرزوی خود خواهند رسید و معبودشان به آنها رخ خواهد نمود. در روز سیزدهم اردیبهشت ۱۳۶۱ هفت نفر از تروریستهای منافق بمنظور گشتار امت حزب الله و ایجاد رعب و وحشت در جامعه از بیغوله های تیمی خارج شده و در خیابانها به گشت می پردازند. در خیابان جمهوری اسلامی تروریستها در حالیکه قصد حمله به اتومبیل حامل یکی از مسئولین مملکتی راداشتند مورد شناسایی برادران تکاور قرار می گیرند و این برادران علیرغم آنکه تعدادشان نصف تروریستها بود با شجاعت تمام به مقابله با آنها بر می خیزند . متعاقب این در گیری نابرابر و در اثر شلیک گلوله مسلسل و تیر بار تروریستها برادر آئینه وند در کنار همرزم دیگر شهید سید صدری به فیض عظیم شهادت نائل می گردد ودر عروجی خونین به جوار حق می شتابند.

پزشکی قانونی علت شهادت وی را بشرح زیر گزارش کرده است:

دارای آثار ضرب و جرح شامل اصابت گلوله و مواد منفجره به جمجمه و شکم که سوراخ ورودی گلوله در سمت راست پایین شکم به قطر تقریبی ۵/۱ سانتیمتر و خروج با سوراخ بزرگ و نامنظم در وسط شکم سوراخ ورودی در پیشانی دارد که با متلاشی کردن جمجمه در پشت سر با خروج مغز خارج شده علت مرگ اصابت گلوله و مواد منفجره به سر و شکم و آسیب مغزی و احشایی است .

برای آنانی که در بستر می میرند مرگ شاید پایان کار باشد لیکن آنها که در مرگ شهید می شوند با شهادت خویش آغازی جدید می آفرینند که در آن پیروان راهشان میراث پربار شهیدان را پی می گیرند شهید آئینه وند با چنین مرگی تن از قفس خاک رهاند و رهروان راه پرشکوهش را به پیروزی نهایی نزدیکتر ساخت. روانش شاد باد.