www.habilian.ir

صدیقه حسینی متولد سال ۱۳۳۶ در شهرستان لنگرود و کارمند بهزیستی شهر رشت بود.

وی در سال ۱۳۵۸ به شکل قانونی برای زندگی به خارج از ایران رفت و در آنجا به گروه تروریستی مجاهدین پیوست.

صدیقه با یکی از اعضای مجاهدین به‎نام "حمید فرجو" ازدواج کرد که حاصل این ازدواج یک دختر می‎باشد.

همسر وی پس از عملیات خائنانه و ضدمیهنی "فروغ جاویدان" (مرصاد) در اعتراض به همکاری مجاهدین با دولت عراق، گروه را ترک کرده و به اروپا رفت.

صدیقه حسینی پس از مدتی برای شرکت در عملیات‎های تروریستی، به خاک عراق اعزام و در جوخه‎های تجاوز و ترور مجاهدین سازماندهی گردید. وی در کلیه عملیات‎های تجاوزگرانه و ضدمیهنی مجاهدین که با پشتیبانی و هدایت ارتش صدام صورت می‎گرفت، شرکت داشته و مشارکت فعالی در به خاک و خون کشیدن سربازان ایرانی داشته است.

نامبرده به‎دلیل شرکت در عملیات‎های مختلف، مسؤول یگان ۶۷ در محور دوم بخش نظامی مجاهدین گردید و پس از آن، معاون همان محور گردید.

هنگامی که سازماندهی بخش نظامی مجاهدین به‎صورت سه مرکز بود، حسینی به مرکز ۱۱ منتقل، ابتدا معاون و سپس فرماندۀ آن شد.

در مرکز ۵ به‎عنوان رییس ستاد، مسؤولیت هماهنگی با استخبارات صدام برای نفوذ تیم‎های تروریستی مجاهدین به داخل ایران را بر عهده داشت.

پس از آن در سمت فرماندهی قرارگاه ۴، یکی از سازمان‎دهندگان اصلی اعزام تیم‎های تروریستی خمپاره‎زنی و ترور بود. تیم‎هایی که با اجرای عملیات‎های طرح‎ریزی شده او باعث کشته شدن تعدادی از هم‎وطنان غیرنظامی و خسارت به اموال مردم گردیدند.

وی فرماندهی ارتش چهارم در شهر کوت را برای مدتی بر عهده داشت که یکی از مأموریت‎های اصلی این قرارگاه، سرکوب شیعیان و مردم عراق در صورت بروز هرگونه تحرک علیه صدام بود.

پس از خلع سلاح مجاهدین و فرار مریم به فرانسه و اختفاء رجوی، صدیقه حسینی معاون مسؤول اول گروه بود و سرکوب ناراضیان و جداشدگان رو به افزایش در طول دو سال گذشته را مستقیماً بر عهده داشت.

نشست‎هایی که از ابتدای سال ۱۳۸۴ به‎منظور نگه داشتن نیروها و گرفتن تعهد از آنها برگزار شد را وی کنترل می‎کرد.