گروهک کومله با بی‌رحمی پیکرهای بی‌جان رزمندگان را سوزاند

با پیروزی انقلاب اسلامی گروهک تروریستی کومله در کنار گروهک تروریستی دمکرات خواستار خودمختاری کردستان شدند و درصدد برآمدند کردستان را در کنترل نظامی خود بگیرند. این گروهک‌ها در یک برنامه هشت‌ماده‌ای خواستار شناسایی رسمی خودمختاری کردستان در قانون اساسی جدید شدند و همچنین تأکید شده بود، علاوه بر استان کردستان، سه استان دیگر یعنی آذربایجان غربی و ایلام و کرمانشاه هم بخشی از کردستان خودمختار محسوب شود.

شورشیان مسلح با تصرف سنندج و تشکیل شورای موقت انقلابی و شورش در مریوان، نقده، بوکان، پاوه، سقز و دست زدن به جنایات و اقدامات خشونت آمیز، دولت را به واکنش واداشت.

کاشتن مین بر سر راه پایگاه‌های نیروهای نظامی، اجرای کمین بر سر راه کاروان‌های نظامی، حمله شبانه به پایگاه‌های قوای انتظامی و نظامی، حمله به تأسیسات دولتی در شهرها و روستاها، نفوذ در شهرها و درگیر شدن با نیروهای امنیت شهری از تاکتیک‌های نظامی این گروهک‌های مزدور بود.

به طور کلی دمکرات و کومله استراتژی خود را حمله چریکی و نامنظم تعریف کرده اند.

در ادامه به برگی از جنایات گروهک تروریستی کومله و دمکرات می‌پردازیم.

شهید علی بخشی 30شهریور1353 در تهران متولد شد. پدرش کارمند شرکت نفت و مادرش خانه‌دار بود. وی تا مقطع اول راهنمایی درسش را ادامه داد، سپس از ادامه تحصیل صرف نظر کرد و مدتی در حرفه موتورسازی مشغول به کار شد.

وی در سال 1371 جهت انجام خدمت مقدس سربازی راهی بوکان شد و سرانجام در 2مرداد1372 به همراه چندتن از هم‌رزمانش، در حال گشت‌زنی بودند که به کمین ضدانقلاب برخورد کردند. عناصر گروهک تروریستی کومله و دمکرات بی‌رحمانه آن‌ها را به شهادت رساندند و پیکر بی‌جانشان را به آتش کشید.

آنچه در ادامه می‌خوانید، شرحی است بر گفت‌وگوی بنیاد هابیلیان با مادر شهید علی بخشی:

آخرین روزی که برای مرخصی اینجا بود، عجله زیادی برای رفتن داشت. دلش طاقت نمی‌آورد. زمان بلیطش عصر بود؛ اما می‌گفت که از ظهر باید بروم و در ترمینال بنشینم.

علی به همراه هم‌رزمانش برای گشت‌زنی رفته بودند که به کمین ضدانقلاب برخورد کردند. علی بی‌سیم‌چی بود. اولین نفر او را مجروح کردند. شکمش پاره شده بود؛ ولی او تمام اعضا و جوارح شکمش را با دست نگه داشته بود و تا آخرین گلوله جوانمردانه دفاع کرد؛ اما در نهایت عناصر گروهک تروریستی کومله و دمکرات، علی و 23 نفر از هم‌رزمانش را به شهادت رساند و پیکر بی‌جان آن‌ها را به آتش کشید.

زمانی که آیت‌الله خامنه‌ای(حفظ‌الله) به منزل ما آمدند، گفتند: «فرزند شما با اینکه سن کمی داشت؛ اما کارهای بزرگی انجام داد.»

علی فرزند اولم بود. ماه مبارک رمضان به دنیا آمد و سه سال بعد از تولدش به مشهد آمدیم. علی پسری آرام و مهربان بود. از زمان کودکی دوست داشت به همراه من در فعالیت‌های انقلابی شرکت کند. عکس‌های امام را جمع می‌کرد و مواقعی که می‌خواستیم آماده شویم تا به راهپیمایی برویم، صبح زودتر از بقیه بیدار می‌شد و با اصرار می‌گفت: «من را همراهتان ببرید.» و با همان لحن شیرین کودکیش ادامه می‌داد: «می‌خواهم الله‌اکبر بگویم.»

راهپیمایی‌های آن زمان خیلی شلوغ بود. ما چندین ساعت راه می‌رفتیم. علی آنقدر شوق داشت که کوچکترین ابراز ناراحتی در طول مسیر نمی‌کرد. نه از خستگی و نه از گرسنگی حرف می‌زد. یکی از بازی‌های دوران بچگی‌اش این بود که عکس امام را روی علم می‌چسباند، در کوچه راه می‌افتاد و شعار می‌داد. بقیه بچه‌ها نیز همراهش راه می‌افتادند و برای خودشان راهپیمایی تشکیل می‌دادند.

همه از لحاظ اخلاقی از او راضی بودند. هیچوقت دروغ نمی‌گفت؛ حتی اگر به ضررش ‌بود.

تا اول راهنمایی درس خواند و دیگر ادامه نداد. می‌گفت: «می‌خواهم به جبهه بروم.» ما مخالفت کردیم و نگذاشتیم به سربازی برود؛ ولی باز هم به مدرسه نرفت و در موتورسازی مشغول به کار شد. خیلی مراقب خواهر و برادرهایش بود. در کارهای خانه نیز تا جایی که می‌توانست، کمکم می‌کرد. اهل رفت و آمد با فامیل و سر زدن به اقوام بود. از سر کار که می‌آمد، اول به خواهرش سر می‌زد، بعد به خانه می‌آمد. نماز اول وقتش هیچ‌وقت ترک نمی‌شد.

سال 1372 بود که دوباره گفت: «می‌خواهم به سربازی بروم.» ما مخالفت می‌کردیم تا اینکه یک روز آمد و گفت: «مادر یا شما یا آقاجان باید این برگه را امضا کنید؛ وگرنه بی‌خبر می‌روم.» به پدرش گفتم الان که جنگ نیست، هنوز یک‌سال به زمان سربازی رفتنش مانده است. به هر حال نامه را برایش امضا کردیم و روز بعد خودش را معرفی کرد. دوست داشت خدمتش را در سپاه بگذراند و با پیگیری‌هایی که کرد، توانست به سپاه برود. دوره آموزشی‌اش را در نوشان گذراند و برای خدمت به بوکان منتقل شد. محرم به مرخصی آمد. چند روزی صبح و شب در حسینه پیروان نبی، عزاداری می‌کرد. سه روز متوالی او را ندیدم. به او گفتم چند روزی است که آمده‌ای؛ اما نتوانسته‌ایم تو را ببینیم. کجا هستی؟

گفت: «مادر من برای عزاداری امام‌حسین(ع) آمده‌ام؛ نه اینکه در خانه بنشینم.» آخرین باری که می‌خواست عازم خدمتش بشود، برای فرماند‌هانش مهر و تسبیح به عنوان سوغات خرید و در حرم امام‌رضا(ع) آن‌ها را متبرک کرد. همان روز که به حرم امام‌رضا(ع) رفته بود، از خادم حرم سوال پرسیده بود: «برای برآورده‌شدن حاجات، کجا باید نماز خواند؟» خادم بالای سر حضرت را به او نشان داده بود. او نیز دو رکعت نماز حاجت بالای سر حضرت خواند و بعد از چهل روز پیکر علی را برای طواف به حرم آوردند.»


  • هیچ نظری یافت نشد

نظر خود را اضافه کنید

0
نظر شما به دست مدیر خواهد رسید

مطالب پربازدید سایت

گفتگو با برادر حمید، معاون امنیت واحد اطلاعات سپاه منطقه‎ی 3 کشوری

جدال نفس‎گیر با منافقین در جنگل‎های شمال

دکتر سیدمحسن موسوی‌زاده، بنیاد هابیلیان

چرا گروهک تروریستی منافقین به تصفیه‌های درونی رو آورد

خاطرات شهدای ترور (قسمت صدوچهل‌وسوم)

شهید سلطانی هرگز تسلیم تهدیدهای منافقین نشد

یادداشت روح‌الله نخعی در روزنامه همدلی

ترور یک شهر: حمله وحشیانه رژیم صهیونیستی و آمریکا به غزه

شهید استان مازندران

شهید قربان بابایی

شهید استان مازندران

شهید میررحیم طاهری

گفت‌وگوی هابیلیان با مادر شهید سید علی‌اکبر حسینی

گروهک تروریستی کومله پسر 16ساله‌‌ام را با بی‌رحمی به‌شهادت رساند

با همکاری بنیاد هابیلیان و حوزه هنری خراسان رضوی

همایش «خاطرات شاهدان عینی جنایت‌های آمریکا» برگزار شد

مجموعه اقدامات بنیاد هابیلیان در کنفرانس افق نو

حضور پررنگ هابیلیان در ششمین کنفرانس بین‌المللی افق نو

جدیدترین مطالب

گفت‌وگوی هابیلیان با مادر شهید سید علی‌اکبر حسینی

گروهک تروریستی کومله پسر 16ساله‌‌ام را با بی‌رحمی به‌شهادت رساند

سلطه‌گری آمریکا از طریق سفارتخانه‌هایش

مروری بر توطئه‌های سفارت‌ آمریکا در کشورهای جهان

گفت‌وگو با مسئول اطلاعات قرارگاه حضرت ابوالفضل(ع)

تشکیلات جنگل منافقین از طریق نفوذ متلاشی شد

دکتر رضا اختیاری امیری، بنیاد هابیلیان

انتقام عربستان از حزب‌الله به بهانه حمایت از تروریسم

به مناسبت سالروز شهادت شهید لطیف راستی

خون شهیدان تثبیت کننده امنیت پایدار کردستان است

دکتر مصطفی انتظاری هروی، بنیاد هابیلیان

اروپا در هراس از جنگ‌افروزی‌های آمریکا

خاطرات شهدای ترور (قسمت صدوچهل‌وچهارم)

ماجرای لو رفتن خانه تیمی منافقین و خودکشی یکی از اعضا

شهید استان کرمان

شهید حسین عسگری

نماینده ولی‌فقیه استان چهارمحال‌وبختیاری در دیدار با دبیرکل بنیاد هابیلیان

152 شهید ترور در چهارمحال‌وبختیاری ظرفیت بسیار بالایی است

مطالب پربازدید بخش سرگذشت پژوهی

گفت‌وگوی بنیاد هابیلیان با همسر شهید مجید بهرام‌آبادی

روایتی از قتل‌عام مأموران پلیس‌راه به‌دست تروریست‌های پژاک

گفت‌وگوی بنیاد هابیلیان با همسر شهید محمود پورنوروز

منافقین در عملیات مرصاد زیر سایه صدام دست به کشتار هم‌وطنان خود زدند

گفت‌وگوی بنیاد هابیلیان با مادر شهید حجت کاظمی

روایتی از شهادت مظلومانه 11 مرزبان به دست گروهک تروریستی جیش‌العدل

گفت‌وگوی بنیاد هابیلیان با خواهر شهید محمدعلی دادار

وقتی جنازه برادرم را دیدم دستانش از پوست آویزان بود

گفت‌وگوی بنیاد هابیلیان با خواهر شهید محمد رحیمی برواتی

عامل منافقین قصد داشت افراد زیادی را ترور کند که محمد با ازخودگذشتگی مانع شد

تقویم وقایع تروریستی ایران

Previous MonthNext Month
اردیبهشت 1359
شنبه یکشنبه دو شنبه سه شنبه چهارشنبه پنجشنبه جمعه
1
تاریخ : 1359/02/01
2
تاریخ : 1359/02/02
3
4
5
6
7
8
9
10
تاریخ : 1359/02/10
11
تاریخ : 1359/02/11
12
تاریخ : 1359/02/12
13
تاریخ : 1359/02/13
14
تاریخ : 1359/02/14
15
تاریخ : 1359/02/15
16
تاریخ : 1359/02/16
17
تاریخ : 1359/02/17
19
تاریخ : 1359/02/19
20
تاریخ : 1359/02/20
21
تاریخ : 1359/02/21
22
تاریخ : 1359/02/22
24
تاریخ : 1359/02/24
25
تاریخ : 1359/02/25
26
تاریخ : 1359/02/26
27
تاریخ : 1359/02/27
28
تاریخ : 1359/02/28
29
تاریخ : 1359/02/29
30
تاریخ : 1359/02/30
31
دانلود فیلم های تروریستی ایران و جهان